ورود

داچیا لوگان، محصولی آشنا با نامی متفاوت که در دو دهۀ اخیر سهم خوبی از بازار ما را از آن خود کرده بود؛ خودرویی که در گذشته با نام ها مختلف ال 90، تندر 90، پارس تندر و اکنون هم شاهد نسخه جدید آن با نام پارس نوا هستیم که همچنان روی نسل اول لوگان معرفی شده در سال 2004 توسعه یافته است.
نسل سوم لوگان، خودرویی از برند داچیا زیرمجموعۀ گروه خودروسازی رنو که در سال 1999 میلادی توسط دولت رومانی به رنو فرانسه فروخته شد؛ در سال 2020 میلادی جهت عرضه در بازار ها مختلف و با نام های مختلف از جمله Renault Taliant روی خط تولید کمپانی در دو کشور مراکش و رومانی رفت.
پلتفرم لوگان و بسیاری از محصولات دیگر رنو و داچیا، حاصل فعالیت مشترک دو کمپانی نیسان و رنو که سالهاست در کنار یگدیکر، همکاری های فنی و تجاری خود را دنبال میکنند.

پلتفرم CMF-B LS که نسل سوم لوگان و داستر و محصولات دیگر داچیا روی آن توسعه یافته از سری پلتفرم CMF گروه مشترک رنو–نیسان است که هدف اصلی ایجاد آن سازگاری بیشتر با پیشرانه ها و سیستم های برقی مختلف و کاهش هزینه ها با ایجاد اشتراکات بیشتر در خودروهای متنوع است و حرف انگلیسی B اشاره به سایز خودرو ها و قرار گرفتن آن ها در سگمنت B یعنی سری خودرو های جمع و جور از نوع Sub-Compact شهری دارد.
اول از همه باید این نکته را ذکر کرد که لوگان در سال 2022 دستخوش تغییرات ظاهری جزئی از سوی کمپانی شد که به علت تغییر لوگوی داچیا گریل جلوی خودرو نیز تغییر کرد؛ جلوه رینگ های این خودرو نیز جزو دیگر تغییرات لوگان در سال 2022 بود.
در اکتبر 2025 نیز لوگان و چند محصول دیگر داچیا این بار برای بار دوم زیر تیغ جراحی رفتند و برخلاف بار اول علاوه بر تغییر رینگ ها دچار فیس لیفت سنگینی در بخش جلو از جمله چراغ های اصلی، چراغ های مه و سپر جلو شدند اما بخش عقبی خودروها کاملاً دستنخورده باقی ماند؛ البته که ظاهراً با توجه به گالری تصاویر واردکنندگان، لوگانی که قرار است در بازار ایران ببینیم مربوط به قبل از فیس لیفت 2025 است.
نسل سوم لوگان را باید نقطه عطفی در زبان طراحی محصولات داچیا دانست. برخلاف نسلهای گذشته که طراحی آنها بیش از هر چیز بر سادگی و کاهش هزینههای تولید متمرکز بود، حالا داچیا تلاش کرده با طراحی متقارن و عامه پسند لوگان ضمن حفظ هویت اقتصادی محصولاتش، ظاهر آنها را نیز مدرنتر و هماهنگتر با سلیقه روز بازار طراحی کند.
در نمای جلو، اولین بخشی که توجه را به خود جلب میکند، چراغهای اصلی با گرافیک Y شکل هستند؛ المانی که حالا به امضای طراحی محصولات جدید داچیا تبدیل شده است. این چراغها توسط جلوپنجرهای نسبتاً باریک به یکدیگر متصل شدهاند و نشان جدید این برند نیز در مرکز آن قرار گرفته است. سپر جلو طراحی نسبتاً سادهای دارد اما استفاده از خطوط افقی و ورودیهای هوای بزرگتر باعث شده نمای خودرو نسبت به گذشته پختهتر و مدرنتر به نظر برسد.

در نمای جانبی نیز با وجود اینکه همچنان با یک سدان اقتصادی روبهرو هستیم، اما طراحی بدنه دیگر مانند نسل اول کاملاً تخت و بدون حجم نیست. برآمدگی نیم دایرهای گلگیر های جلو عقب تا روی درها امتداد یافته؛ همچنین فرورفتگی بخش پایینی درها باعث شده بدنه از یکنواختی خارج شود و تناسب بیشتری میان بخشهای مختلف خودرو ایجاد شود.
ابعاد بدنه نیز نشان میدهد لوگان جزو سدانهای بزرگ کلاس خود از لحاظ اندازه یعنی سابکامپکت ها محسوب میشود. این خودرو با طول 4396 میلیمتر، عرض 1848 میلیمتر، ارتفاع 1501 میلیمتر و فاصله محوری 2649 میلیمتری، فضای مناسبی را برای سرنشینان فراهم کرده و در مقایسه با بسیاری از سدانهای اقتصادی، فضای نسبتاً قابل قبولی را در اختیار خانوادهها قرار میدهد.
رینگهای 16 اینچی، آینههای جانبی با ابعاد مناسب و سطح وسیع شیشهها نیز همگی نشان میدهند که داچیا بیش از هر چیز روی کاربری روزمره و افزایش دید راننده تمرکز داشته است. در این خودرو کمتر میتوان المانهایی را پیدا کرد که صرفاً جنبه تزئینی داشته باشند و تقریباً تمام اجزای بدنه با هدف حفظ سادگی و تقارن طراحی شدهاند.
در بخش عقب نیز هماهنگی مناسبی با نمای جلو دیده میشود. چراغهای عقب با همان گرافیک Y شکل طراحی شدهاند و سپر عقب نیز بدون استفاده از برآمدگی های عجیب و اغراقآمیز، کاملاً با شخصیت خودرو همخوانی دارد. طراحی درب فضای صندوق عقب نیز ساده اما کاربردی است و دهانه بارگیری نسبتاً بزرگ آن، در کنار فضای 528 لیتری این محفظه، استفاده از لوگان را در سفر های جادهای و بین شهری آسانتر میکند.

در نمای کلی، نسل سوم لوگان خودرویی نیست که بخواهد با طراحی جسورانه یا خطوط تهاجمی نگاهها را به سمت خود جلب کند. در عوض، داچیا تلاش کرده سدانی طراحی کند که ضمن حفظ ظاهر مدرن، بتواند پاسخگوی نیاز طیف گستردهای از خریداران باشد. همین رویکرد باعث شده لوگان برخلاف بسیاری از خودروهای اقتصادی، ظاهری پختهتر و متعادلتر نسبت به گذشته داشته باشد، بدون آنکه از ماهیت اصلی خود فاصله بگیرد.
با ورود به کابین لوگان، به خوبی میتوان متوجه شد که داچیا نسبت به نسلهای گذشته نگاه متفاوتی به طراحی داخلی محصولات خود داشته است. اگر چه کابین نسل اول لوگان بیش از هر چیز بر پایه سادگی مطلق شکل گرفته بود، اما حالا داشبورد نسل سوم ضمن حفظ همان ماهیت اقتصادی، ظاهری مدرنتر و ارگونومیکتر پیدا کرده است.
داشبورد با خطوط افقی طراحی شده تا عرض کابین بیشتر از ابعاد واقعی به نظر برسد و استفاده از تزئینات پارچهای در بخش میانی آن نیز تا حدی از حس خشک بودن فضای داخلی کاسته است. هرچند همچنان بخش عمده داشبورد و رودریها با توجه به جنبۀ اقتصادی خودرو از متریال پرمیوم بهره نبردهاند، اما با توجه به نام داچیا، کیفیت و دوام بالا و مونتاژ قابل قبول و مناسب از لوگان انتظار میرود؛ نحوه قرارگیری قطعات نسبت به گذشته پیشرفت محسوسی داشته و در مجموع، فضای کابین حس مطلوبتری را به سرنشینان منتقل میکند.
در بخش مرکزی داشبورد، نمایشگر لمسی 8 اینچی سیستم مالتی مدیا قرار گرفته که از Apple CarPlay و Android Auto پشتیبانی میکند. کمی پایینتر طبق انتظار، پنل تهویه مطبوع با کلیدهای فیزیکی قرار گرفته که استفاده از آن هنگام رانندگی آسانتر از سیستمهای کاملاً لمسی است.

فرمان سه شاخه جدید داچیا با طراحی مناسب و روکش چرم مصنوعی، حس بهتری نسبت به نسلهای گذشته ایجاد میکند و مجموعه پشت آمپر با استفاده از ترکیب دو بخش دیجیتال و آنالوگ نیز اطلاعات مورد نیاز راننده را نمایش میدهد. شاید طراحی این بخش چندان لوکس یا مدرن نباشد، اما کاملاً با شخصیت خودرو هماهنگ است و از شلوغی بیدلیل نیز خبری نیست.
یکی از مهمترین نقاط قوت لوگان، فضای کابین آن محسوب میشود. فاصله محوری 2649 میلیمتری که عددی بسیار نزدیک به محصولات نامآشنای بازار ما یعنی شاهین و تارا است این انتظار را به وجود میآورد که فضای پا برای سرنشینان ردیف عقب مناسب و به اندازه باشد و حتی افراد بزرگسال نیز در سفرهای طولانی با محدودیت چندانی مواجه نشوند و همین موضوع، میتواند لوگان را به گزینهای مناسب برای استفاده های خانوادگی تبدیل کند.
در مجموع، کابین لوگان بیش از آنکه بخواهد با استفاده از متریال گرانقیمت یا طراحی پیچیده خودنمایی کند، بر ارگونومی، فضای مناسب و سهولت استفاده تمرکز دارد؛ موضوعی که همواره یکی از ویژگیهای اصلی محصولات داچیا بوده است.
لوگان در نسخه TCe 90 موجود در بازار ما از یک پیشرانه یک لیتری سه سیلندر توربوشارژ بهره میبرد که حداکثر 90 اسب بخار توان و 142 نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. این پیشرانه که پیش از این نیز در برخی دیگر از محصولات گروه رنو مورد استفاده قرار گرفته، بیشتر با هدف دستیابی به مصرف سوخت پایین و هزینه نگهداری مناسب توسعه یافته است؛ البته بدیهی است که با توجه به موتور پرخورانی شدۀ لوگان و کیفیت سوخت موجود در کشور نمیتوان انتظار دوام بالا و استهلاک و هزینه های نگهداری بسیار پایین تندر 90 قدیمی را از این خودرو داشت.
نیروی تولید شده توسط موتور از طریق گیربکس اتوماتیک CVT به چرخهای جلو منتقل میشود. انتخاب این گیربکس نیز بیش از آنکه با هدف ارائه عملکرد اسپرت انجام شده باشد، برای ایجاد رانندگی نرمتر در مسیرهای شهری و کاهش مصرف سوخت و البته هزینه های تولید صورت گرفته است.
لوگان با وزن 1268 کیلوگرمی، طبق اعلام داچیا در مدت 13.8 ثانیه از حالت سکون به سرعت 100 کیلومتر بر ساعت میرسد و حداکثر سرعت آن نیز برابر با 172 کیلومتر بر ساعت است. این اعداد نشان میدهند که تمرکز اصلی این خودرو روی رانندگی اقتصادی و استفاده روزمره قرار دارد و نباید انتظار شتاب یا عملکرد اعجابانگیزی از آن داشت.

در مقابل، مصرف سوخت ترکیبی 5.5 تا 5.6 لیتر در هر صد کیلومتر، یکی از مهمترین مزایای این مجموعه فنی محسوب میشود. چنین مصرفی در کنار باک 50 لیتری، برد حرکتی مناسبی را برای لوگان فراهم میکند و هزینههای استفاده روزمره را نیز کاهش میدهد.
در بخش سیستم تعلیق، محور جلو از نوع مکفرسون و محور عقب از نوع نیمهمستقل با میلپیچشی است؛ ترکیبی که سالهاست در خودروهای اقتصادی مورد استفاده قرار میگیرد و علاوه بر هزینه نگهداری مناسب، دوام قابل قبولی نیز دارد. اگرچه این ساختار نمیتواند کیفیت سواری خودروهای مجهز به تعلیق چند اتصالی را ارائه دهد، اما برای کاربری خانوادگی و روزمره عملکرد رضایتبخشی خواهد داشت.
در مجموع، مجموعه فنی لوگان TCe 90 را باید هماهنگ با ماهیت این خودرو دانست. پیشرانهای کمحجم، مصرف سوخت پایین، استهلاک مناسب و عملکردی قابل قبول، ویژگیهایی هستند که بیش از هر چیز برای خریداران یک سدان اقتصادی اهمیت خواهند داشت.
نسل سوم لوگان نسبت به گذشته پیشرفت قابل توجهی را در بخش تجهیزات رفاهی و ایمنی تجربه کرده است. اگرچه همچنان با یک سدان اقتصادی روبهرو هستیم، اما امکانات ارائه شده در تیپ Expression نشان میدهد داچیا تلاش کرده سطح تجهیزات این خودرو را به استانداردهای روز دنیا نزدیکتر کند.
در بخش امکانات رفاهی، لوگان به مالتی مدیای لمسی 8 اینچی، قابلیت اتصال تلفن همراه، فرمان با روکش چرم مصنوعی، تنظیم ارتفاع صندلی راننده، شیشههای برقی جلو و عقب، آینههای جانبی برقی، تهویه مطبوع، چراغهای LED جلو، چراغ مهشکن، سنسور پارک عقب و کروز کنترل مجهز شده است؛ تجهیزاتی که برای خودرویی با این کلاس و کاربری، مجموعهای قابل قبول محسوب میشوند و بخش عمده نیازهای استفاده روزمره را پوشش میدهند.
در بخش ایمنی نیز شرایط نسبت به نسلهای گذشته بهبود یافته است. سیستم ترمز اضطراری خودکار، سامانه حفظ خودرو در بین خطوط، هشدار خستگی راننده، هشدار سرعت، سیستم کنترل پایداری الکترونیکی (ESP)، کمک حرکت در سربالایی (HSA)، سیستم کنترل فشار باد تایرها (TPMS)، سیستم کمک ترمز اضطراری (AFU)، ترمز ضدقفل (ABS)، کیسههای هوای جلو، جانبی و پردهای، اتصال صندلی کودک ISOFIX و تماس اضطراری خودکار از جمله مهمترین تجهیزات ایمنی این خودرو به شمار میروند.

با وجود این تجهیزات علاوه بر 6 کیسه هوای راننده و سرنشین جلو، جانبی و پردهای، عملکرد لوگان در آزمونهای ایمنی چندان چشمگیر نیست. نسل سوم این خودرو تاکنون به صورت مستقل توسط مؤسسه Euro NCAP مورد ارزیابی قرار نگرفته، اما این مؤسسه اعلام کرده است که نتایج آزمون داچیا ساندرو استپوی 2021 با توجه به اشتراکات ساختاری میان این دو خودرو، قابل انطباق با لوگان است. ساندرو استپوی در این آزمون موفق به کسب تنها دو ستاره ایمنی شد؛ نتیجهای که اگرچه چندان امیدوارکننده به نظر نمیرسد، اما برای محصولات داچیا اتفاق غیرمنتظرهای نیست. طی سالهای اخیر، خودروهای این برند بارها به دلیل عملکرد متوسط در برخی آزمونهای Euro NCAP، امتیازاتی پایینتر از انتظار کسب کردهاند؛ موضوعی که از روی کاغذ با توجه به امکانات ایمنی خوب و تعداد کیسه های هوای لوگان قابل ارزیابی نیست و پیشبینی میشود علت نمرات ضعیف این محصول و دیگر محصولات داچیا، بیشتر ریشه در پلتفرم و ساختار فیزیکی این خودروها داشته باشد.
در مجموع، لوگان از نظر تجهیزات ایمنی و رفاهی نسبت به نسلهای گذشته یک گام رو به جلو برداشته است، اما نتایج آزمونهای ایمنی نشان میدهد که هنوز تا رسیدن به بهترینهای این کلاس فاصله دارد.
با توجه به اینکه هنوز قیمت نهایی داچیا لوگان برای بازار ایران مشخص نشده، مقایسه مستقیم آن با سایر سدانهای موجود بازار چندان منطقی نخواهد بود. با این حال، اگر صرفاً به سگمنت و جنبۀ اقتصادی لوگان توجه داشته باشیم، محصولاتی مانند تارا، شاهین، جک J4 و KMC ایگل و اینوی بهمن و ایران خودرو را میتوان نزدیکترین گزینهها به لوگان دانست؛ هرچند غیر منطقی نیست که این خودرو در نهایت با قیمتی متفاوت و بالاتر از رقبای خود در بازار عرض اندام کند.
از نظر مشخصات فنی، رقبای این خودرو با استفاده از پیشرانههای حجیمتر و یا حتی سیستم های هیبرید، روی کاغذ عملکرد بهتری نسبت به لوگان TCe 90 ارائه میدهند و در بخش شتاب و یا مصرف سوخت نیز شرایط مطلوبتری دارند. با این حال، لوگان برگ برنده خود را در بخش دیگری رو میکند. تجهیزات رفاهی و سامانههای این خودرو در مقایسه با بسیاری از سدانهای اقتصادی بازار ایران کاملتر هستند و در صورت حفظ این تجهیزات در کنار قیمت مناسب، میتوانند یکی از مهمترین نقاط قوت آن به شمار بروند.
البته نباید فراموش کرد که لوگان اساساً با هدف رقابت در بخش خودروهای اقتصادی توسعه پیدا کرده و از همان ابتدا نیز تمرکز اصلی آن روی دوام فنی، مصرف سوخت پایین، هزینه نگهداری پایین بوده است. به همین دلیل، قضاوت درباره این خودرو صرفاً بر اساس قدرت موتور یا شتاب، تصویر کاملی از تواناییهای آن ارائه نمیدهد.

در نهایت، نسل سوم لوگان را میتوان ادامه منطقی مسیری دانست که این خودرو حدود دو دهه قبل آغاز کرد. طراحی بهروزتر، کابین مدرنتر، تجهیزات کاملتر و استفاده از پلتفرمی جدید باعث شدهاند این سدان اقتصادی فاصله قابل توجهی با نسل نخست خود پیدا کند؛ اما در عین حال، ویژگیهایی مانند سادگی، دوام و هزینه نگهداری پایین همچنان بخش مهمی از شخصیت آن را تشکیل میدهند.
اگر نسخهای که قرار است وارد بازار ایران شود با بخش عمده امکانات رفاهی و ایمنی معرفیشده عرضه شود و سیاست قیمتگذاری مناسبی نیز برای آن در نظر گرفته شود، لوگان میتواند برای خریدارانی که به دنبال یک سدان اقتصادی، کماستهلاک و خانوادگی هستند، به گزینهای قابل تأمل تبدیل شود. در مقابل، اگر اختلاف قیمت آن با سایر گزینههای موجود بازار بیش از حد انتظار باشد، احتمالاً رقابت برای این سدان رومانیایی آسان نخواهد بود؛ موضوعی که در نهایت میتواند بیش از مشخصات فنی یا امکانات، سرنوشت آن را در بازار کشور تعیین کند.