ورود
تسلا پس از 9 سال انتظار، نسل جدید رودستر را با نمایشی عجیب معرفی کرد.

ابرخودرویی برقی که در قدرتمندترین نسخه خود، شتاب صفر تا 96 کیلومتر بر ساعت حدود 0.59 ثانیه را هدف گرفته و حتی میتواند برای مدت کوتاهی از زمین بلند شود.
تسلا سرانجام در تاریخ 15 اکتبر 2026 از نسل دوم رودستر رونمایی کرد؛ خودرویی که نخستینبار در سال 2017 معرفی شده بود و قرار بود تعریف تازهای از عملکرد خودروهای برقی ارائه دهد. با گذشت 9 سال از معرفی اولیه و تأخیرهای متعدد در برنامه تولید، ایلان ماسک بار دیگر رودستر را به مرکز توجه رسانههای خودرویی جهان بازگرداند؛ اینبار با نمایشی که بیشتر به فیلمهای علمیتخیلی شباهت داشت تا مراسم رونمایی یک خودرو.
این مراسم در مجموعه آزمایشهای اسپیسایکس در مکگرگور تگزاس برگزار شد و گروهی از خبرنگاران، سرمایهگذاران و علاقهمندان تسلا در آن حضور داشتند. رویداد بهصورت زنده از شبکه اجتماعی ایکس نیز پخش شد.
تسلا در جریان مراسم، نمونه آزمایشی رودستر را روی یک سازه قوسیشکل به حرکت درآورد. خودرو با استفاده از سامانه مکش زیر بدنه، در وضعیت وارونه به سطح مسیر چسبید و سپس با کمک پیشرانهای ویژه از سازه جدا شد، در هوا چرخید و دوباره روی زمین فرود آمد. در بخش دیگری از نمایش نیز رودستر با استفاده از همین فناوری از روی خودروهای دیگر عبور کرد.
با وجود این نمایش چشمگیر، هنوز فاصله قابلتوجهی میان تواناییهای نمونه آزمایشی و مشخصات نهایی نسخه تولیدی وجود دارد. تسلا اعلام کرده تولید رودستر جدید را از سال 2028 آغاز خواهد کرد.
یکی از عجیبترین فناوریهای رودستر جدید، سامانه مکش فعال زیر بدنه است؛ سیستمی که به خودرو اجازه میدهد بدون نیاز به حرکت با سرعت بالا، نیروی عمودی قابلتوجهی تولید کند.
در خودروهای اسپرت معمولی، بالها، دیفیوزرها و سایر قطعات آیرودینامیکی با هدایت جریان هوا نیروی رو به پایین ایجاد میکنند. هرچه سرعت خودرو بیشتر شود، این نیرو نیز معمولاً افزایش پیدا میکند. مشکل این روش آن است که در سرعتهای پایین، نیروی آیرودینامیکی چندان زیاد نیست و چسبندگی تایرها همچنان محدودیت اصلی شتابگیری محسوب میشود.

رودستر برای عبور از این محدودیت از فنهای قدرتمندی استفاده میکند که هوا را از فضای زیر بدنه خارج میکنند. با کاهش فشار هوا در این ناحیه، اختلاف فشار میان هوای اطراف خودرو و فضای زیر آن ایجاد میشود. در نتیجه، فشار بیشتر هوای بالای خودرو، بدنه را به سمت سطح مسیر میفشارد.
برای درک بهتر عملکرد این سیستم، میتوان آن را با یک مکنده صنعتی مقایسه کرد. البته در رودستر، هدف بلند کردن یک جسم نیست؛ بلکه ایجاد نیرویی است که خودرو را با قدرت بیشتری به سطح مسیر بچسباند.
این سامانه برای عملکرد مؤثر به مدیریت دقیق جریان هوا نیاز دارد. اگر هوای محیط بدون محدودیت از اطراف وارد فضای کمفشار زیر بدنه شود، اختلاف فشار کاهش پیدا میکند و نیروی مکش از بین میرود. بنابراین، طراحی مسیرهای ورود و خروج هوا و کنترل فاصله کف خودرو تا سطح زمین اهمیت زیادی دارد.
تسلا مدعی است سامانه رودستر میتواند نیروی مکشی در حد 2 برابر شتاب گرانش زمین ایجاد کند. نکته مهم این است که برخلاف بالهای آیرودینامیکی معمول، این نیرو حتی در حالت توقف نیز قابل تولید است.
همین ویژگی امکان حرکت وارونه روی سازه نمایشی را فراهم کرد. در چنین وضعیتی، نیروی مکش باید علاوه بر نگه داشتن خودرو روی مسیر، بر وزن آن نیز غلبه کند. البته توانایی انجام این حرکت در یک محیط کنترلشده به معنی امکان رانندگی وارونه روی هر سطحی نیست؛ شرایط سطح، فاصله زیر بدنه و عملکرد سامانه مکش همگی تعیینکننده هستند.
کاربرد سامانه مکش فقط به حرکت وارونه محدود نمیشود. مهمترین مزیت آن هنگام شتابگیری و عبور از پیچها ظاهر میشود.
هنگامی که خودرو از حالت سکون شتاب میگیرد، مقدار نیرویی که تایرها میتوانند به سطح جاده منتقل کنند محدود است. حتی اگر موتورهای برقی توان بسیار بالایی داشته باشند، بدون چسبندگی کافی، افزایش قدرت الزاماً به شتاب بهتر منجر نمیشود.
سامانه مکش با افزایش نیروی عمودی وارد بر تایرها، ظرفیت انتقال نیروی آنها را افزایش میدهد. به این ترتیب، خودرو میتواند بخش بیشتری از توان سامانه محرکه را بدون هرزگردی چرخها به شتاب تبدیل کند.
این فناوری در پیچها نیز میتواند سرعت عبور را افزایش دهد؛ زیرا تایرها با نیروی بیشتری به سطح مسیر فشرده میشوند. بااینحال، عملکرد واقعی آن به عواملی مانند نوع تایر، جنس آسفالت، دمای سطح و توان فنها وابسته خواهد بود.
به گفته تسلا، سامانه مکش رودستر دو حالت دارد. حالت نخست برای ایجاد چسبندگی بیشتر در سرعتهای پایین طراحی شده است. در حالت دوم، مسیرهای جریان هوا در بخشهای جلو و عقب تغییر میکنند تا عبور هوا از زیر بدنه برای عملکرد بهتر در سرعتهای بالا افزایش یابد.
فناوری غیرمعمول دیگر رودستر، مجموعهای از پیشرانهای گاز سرد است که با همکاری مهندسان اسپیسایکس توسعه یافتهاند.
برخلاف موتورهای جت یا راکتهای متعارف، این سامانه برای تولید نیروی رانش به سوزاندن سوخت متکی نیست. در عوض، هوا در مخازنی با فشار بسیار بالا ذخیره میشود و هنگام فعال شدن پیشرانها، با سرعت زیاد از نازلهای مخصوص خارج میشود.
بر اساس قانون سوم نیوتن، خروج هوا در یک جهت باعث ایجاد نیرویی در جهت مخالف میشود. به زبان ساده، اگر هوا با فشار زیاد از عقب خودرو خارج شود، رودستر به سمت جلو رانده میشود. اگر نازلها به سمت پایین هدایت شوند، نیروی حاصل میتواند خودرو را به سمت بالا حرکت دهد.

این همان اصل فیزیکی است که باعث میشود یک بادکنک پس از رها شدن، در خلاف جهت خروج هوا حرکت کند؛ با این تفاوت که در رودستر، فشار، مقدار جریان هوا و جهت نیروی رانش با تجهیزات مهندسی پیشرفته کنترل میشوند.
تسلا اعلام کرده مجموع نیروی رانش سامانه نمایشی از 80 کیلونیوتن فراتر میرود. چنین نیرویی، در صورت اعمال در جهت مناسب و برای مدت کافی، میتواند علاوه بر افزایش شتاب افقی، امکان بلند شدن خودرو از سطح زمین را نیز فراهم کند.
برای کنترل حرکت در هوا، تنها تولید نیروی رو به بالا کافی نیست. خودرو باید بتواند زاویه بدنه و حرکت چرخشی خود را نیز تنظیم کند. به همین دلیل، در پیشرفتهترین نسخه رودستر، پیشرانهایی در نقاط مختلف پیرامون بدنه نصب میشوند.
فعال شدن هماهنگ این نازلها میتواند گشتاور چرخشی ایجاد کند و به خودرو اجازه دهد در هوا تغییر وضعیت دهد. در نمایش رونمایی، نمونه آزمایشی رودستر توانست پس از جدا شدن از سازه، چرخش انجام دهد و سپس فرود بیاید.
مخازن هوای فشرده نیز به گفته تسلا قابلیت شارژ مجدد توسط سامانه داخلی خودرو را دارند. بااینحال، هنوز اطلاعات دقیقی درباره مدتزمان شارژ مجدد، تعداد دفعات استفاده متوالی، ظرفیت مخازن و میزان انرژی مصرفی این مجموعه منتشر نشده است.
از نظر فنی، باید میان پرواز پایدار و جهش کنترلشده تفاوت قائل شد. آنچه تسلا در مراسم نشان داد، حرکت هوایی کوتاهمدت با استفاده از نیروی رانش بود. این نمایش هنوز ثابت نمیکند که رودستر میتواند مانند یک هواپیما مسافتهای طولانی را در هوا طی کند.
تسلا در مراسم رونمایی چند آزمایش شتابگیری با کمک پیشرانهای نصبشده در قسمت عقب رودستر انجام داد.
در نخستین آزمایش، زمان یک ثانیه برای رسیدن از حالت سکون به سرعت 60 مایل بر ساعت، معادل حدود 96 کیلومتر بر ساعت، اعلام شد. در آزمایش بعدی، این عدد به حدود 0.8 ثانیه کاهش یافت.
اما این تمام ماجرا نیست. تسلا برای قدرتمندترین نسخه رودستر، یعنی Rocket، شتاب صفر تا 60 مایل بر ساعت حدود 0.59 ثانیه را مطرح کرده است؛ عددی که حتی از نتیجه نمایش انجامشده در مراسم نیز سریعتر است.

تفاوت اصلی نسخه Rocket با نمونههای معمولی رودستر، استفاده از پیشرانهای متعدد در پیرامون بدنه است. این مجموعه میتواند نیروی رانش را مستقل از نیروی تولیدی موتورهای برقی و اصطکاک تایرها به حرکت خودرو اضافه کند.
در یک خودروی معمولی، شتابگیری عمدتاً به چسبندگی تایرها وابسته است؛ اما در رودستر Rocket، پیشرانها میتوانند مستقیماً به بدنه نیرو وارد کنند. ترکیب این ویژگی با سیستم مکش فعال، مبنای فنی ادعای شتاب 0.59 ثانیهای تسلا است.
البته هنوز چنین زمانی در آزمایش مستقل ثبت نشده و مشخص نیست خودرو در چه شرایطی، با چه وزن و تایرهایی و با چه مقدار استفاده از پیشرانهای کمکی به این عدد خواهد رسید.
برای مشخص شدن ابعاد ادعای تسلا، میتوان شتاب قدرتمندترین نسخه رودستر را با چند ابرخودروی شناختهشده مقایسه کرد.
|
نام خودرو |
شتاب اعلامشده (ثانیه) |
مبنای اندازهگیری |
|
تسلا رودستر Rocket |
کمتر از 0.6 |
صفر تا 96 کیلومتر بر ساعت |
|
ریماک نورا R |
1.66 |
صفر تا 96 کیلومتر بر ساعت |
|
بوگاتی شیرون سوپراسپرت 300+ |
2.4 |
صفر تا 100 کیلومتر بر ساعت |
|
کونیگزگ آگرا RS |
3.0 |
صفر تا 100 کیلومتر بر ساعت |
ریماک نورا R با 2107 اسب بخار قدرت و شتاب رسمی 1.66 ثانیهای، یکی از سریعترین خودروهای برقی جهان است. در مقابل، بوگاتی شیرون سوپراسپرت 300+ با موتور 16 سیلندر و 4 توربوشارژر، بیشتر برای دستیابی به سرعتهای بسیار بالا توسعه یافته است. کونیگزگ آگرا RS نیز با موتور 8 سیلندر توئینتوربو و ساختار سبکوزن خود، از مشهورترین ابرخودروهای رکوردشکن محسوب میشود.
اختلاف عدد ادعایی رودستر Rocket با این خودروها چشمگیر است؛ اما نکته تعیینکننده، روش دستیابی به شتاب است. رودستر از نیروی کمکی پیشرانهای گاز سرد بهره میگیرد، درحالیکه سایر خودروهای جدول شتاب خود را با انتقال نیروی پیشرانه از طریق چرخها ثبت کردهاند.
به همین دلیل، حتی در صورت تحقق شتاب کمتر از 0.59 ثانیه، رودستر از نظر شیوه عملکرد با ابرخودروهای متعارف تفاوت اساسی خواهد داشت.
تسلا اعلام کرده رودستر جدید توانایی دستیابی به سرعتی بیش از 230 مایل بر ساعت، معادل حدود 370 کیلومتر بر ساعت، را خواهد داشت.
ایلان ماسک همچنین از هدفی بلندپروازانهتر سخن گفته است: رسیدن به سرعتی نزدیک به نصف سرعت صوت، یعنی حدود 383 مایل بر ساعت یا 616 کیلومتر بر ساعت.

این دو عدد نباید با یکدیگر اشتباه گرفته شوند. سرعت بیش از 370 کیلومتر بر ساعت بهعنوان توانایی مورد انتظار رودستر مطرح شده، درحالیکه سرعت حدود 616 کیلومتر بر ساعت فعلاً یک هدف توسعهای است و تسلا هیچ آزمایش مستقلی برای اثبات آن ارائه نکرده است.
دستیابی به چنین سرعتهایی به مجموعهای از عوامل وابسته است؛ از توان سامانه محرکه و مقاومت آیرودینامیکی گرفته تا پایداری بدنه، تحمل تایرها و کنترل دمای تجهیزات.
ماسک همچنین مدعی شده رودستر میتواند رکوردهای پیستهای مختلف را جابهجا کند. بااینحال، هنوز هیچ زمان رسمی و قابلمقایسهای از عملکرد این خودرو در پیستهایی مانند نوربرگرینگ منتشر نشده است.
نسل دوم رودستر با ظاهری کاملاً متفاوت از نمونه اولیه سال 2017 به نمایش درآمده است. بدنه جدید زاویهدارتر شده و فرم گوهایشکل آن، بیش از گذشته بر عملکرد آیرودینامیکی تأکید دارد.
به گفته تسلا، طراحی خودرو از هواپیماهایی مانند SR-71 بلکبرد و جنگنده F-35 الهام گرفته است. دماغه کشیده، ارتفاع کم بدنه و خطوط تیز، ظاهری نزدیک به خودروهای مفهومی آیندهنگر ایجاد کردهاند.
فرم کلی رودستر همچنین شباهتهایی به لوتوس اسپریت S1 دارد؛ خودروی سفیدرنگی که در فیلم جیمز باند «جاسوسی که دوستم داشت» به یک زیردریایی تبدیل میشد. رودستر البته بهجای حرکت زیر آب، توانایی حرکت کوتاهمدت در هوا را به نمایش گذاشته است.

یکی از شاخصترین اجزای بدنه، بال عقب فعال و بزرگ خودرو است که میتواند زاویه خود را تغییر دهد. تسلا برای این بال دو حالت عملکردی در نظر گرفته است: افزایش نیروی رو به پایین و افزایش مقاومت هوا.
در حالت نخست، بال عقب با تولید نیروی عمودی بیشتر به پایداری خودرو کمک میکند. در حالت دوم، افزایش مقاومت هوا میتواند در شرایطی مانند کاهش سرعت یا مدیریت رفتار آیرودینامیکی کاربرد داشته باشد.
این بال در کنار سامانه مکش زیر بدنه، مجموعهای از تجهیزات آیرودینامیکی فعال را تشکیل میدهد که نقش مهمی در عملکرد رودستر خواهند داشت.
نکته قابلتوجه دیگر، تفاوت نمونه مورد استفاده در نمایش پرواز با خودروی حاضر روی صحنه بود. نمونه نمایشی از پوششهای سادهتر و آیرودینامیکی چرخ استفاده میکرد، درحالیکه خودروی حاضر روی صحنه رینگهایی با طراحی پیچیدهتر داشت.
در جریان مراسم، تسلا تنها تصاویر محدودی از فضای داخلی رودستر منتشر کرد. بااینحال، همین تصاویر نشان میدهند که خودرو به درهای پروانهای مجهز شده است.
در کابین نمونه دونفره، یک فرمان یوغیشکل دیده میشود که در سمت چپ نمایشگر بزرگ افقی قرار گرفته است. طراحی داشبورد نیز مطابق رویکرد محصولات جدید تسلا، ساده و فاقد تعداد زیادی کلید فیزیکی است.

هنوز اطلاعاتی درباره جنس متریال کابین، تنظیمات صندلیها، تجهیزات رفاهی و امکانات نسخه تولیدی منتشر نشده است.
نکته مهم اینکه برخلاف نمونه دونفره به نمایش درآمده، نسخه Rocket تنها یک صندلی خواهد داشت. این تصمیم احتمالاً به الزامات فنی و جانمایی تجهیزات سامانه پرواز مربوط است، هرچند تسلا هنوز جزئیات ساختاری آن را تشریح نکرده است.
تسلا نسل جدید رودستر را در سه پیکربندی متفاوت عرضه خواهد کرد که هرکدام سطح متفاوتی از فناوریهای آیرودینامیکی و پیشرانهای کمکی را ارائه میدهند.
نسخه Performance پیکربندی پایه این خانواده است. این مدل کابین دونفره دارد و به بال عقب فعال و سامانه مکش زیر بدنه مجهز میشود.
در این نسخه، تمرکز اصلی بر عملکرد بالای سامانه محرکه برقی و افزایش چسبندگی با کمک فناوری مکش است. برخلاف نسخههای پیشرفتهتر، پیشرانهای گاز سرد جزو تجهیزات معرفیشده آن نیستند.
نسخه Thrust تجهیزات اصلی Performance را حفظ میکند، اما به مجموعهای از پیشرانهای گاز سرد در قسمت عقب مجهز میشود.
این پیشرانها میتوانند هنگام شتابگیری نیرویی مستقل از چرخها ایجاد کنند و در کنار سامانه مکش، توانایی خودرو را برای دستیابی به شتابهای بسیار بالا افزایش دهند.
چیدمان کابین Thrust همچنان دونفره است. نمایش شتابگیری حدود 0.8 ثانیهای در مراسم نیز به نمونهای مجهز به پیشرانهای عقب مربوط میشود.
نسخه Rocket پیشرفتهترین عضو خانواده رودستر است و با هدف ارائه قابلیتهایی فراتر از یک خودروی جادهای طراحی شده است.
این نسخه علاوه بر سامانه مکش، بال عقب فعال و پیشرانهای عقب، به نازلهای بیشتری در اطراف بدنه مجهز میشود. این تجهیزات امکان تولید نیرو در جهتهای مختلف و کنترل حرکت خودرو در هوا را فراهم میکنند.
رودستر Rocket تنها یک صندلی دارد و تسلا برای آن شتاب صفر تا 96 کیلومتر بر ساعت کمتر از 0.59 ثانیه را مطرح کرده است.
بااینحال، قابلیت پرواز این نسخه هنوز مجوز استفاده عمومی در جادهها را دریافت نکرده و عرضه آن نیز محدود و وابسته به شرایط قانونی خواهد بود.
ایلان ماسک اعلام کرده تولید نسل دوم رودستر از سال 2028 آغاز خواهد شد. این تاریخ در حالی مطرح میشود که تسلا نخستینبار در سال 2017 از پروژه رودستر جدید پرده برداشت و در برنامه اولیه خود، تولید آن را برای سال 2020 هدفگذاری کرده بود.

بنابراین، در صورت تحقق برنامه تازه، تولید رودستر با حدود 8 سال تأخیر نسبت به زمانبندی اولیه آغاز خواهد شد.
تسلا هنوز قیمت نهایی نسخههای مختلف را اعلام نکرده است. بااینحال، برای رزرو نسخه Performance مبلغ 50 هزار دلار و برای نسخه Thrust مبلغ 250 هزار دلار بهعنوان پیشپرداخت مطرح شده است. این ارقام قیمت نهایی خودرو نیستند.
نسخه Rocket نیز بهصورت محدود و تنها از طریق دعوتنامه قابل سفارش خواهد بود.
اطلاعات مهم دیگری مانند ظرفیت باتری، قدرت موتورهای برقی، وزن نهایی و مشخصات کامل برد حرکتی نسخههای مختلف هنوز بهطور دقیق منتشر نشدهاند.
ایلان ماسک همچنین اعلام کرده که رودستر در بلندمدت احتمالاً تنها خودروی تسلا خواهد بود که همچنان با هدف رانندگی دستی ساخته میشود. این اظهار نظر با برنامههای گسترده شرکت برای توسعه فناوری رانندگی خودکار ارتباط دارد، اما تحقق آن به پیشرفت فناوری و دریافت تأییدیههای قانونی وابسته است.
نسل دوم تسلا رودستر با یکی از غیرمعمولترین مراسم رونمایی تاریخ صنعت خودرو معرفی شده است. حرکت وارونه، جهش در هوا، چرخش کنترلشده و شتابگیری کمتر از یک ثانیه، قابلیتهایی هستند که پیشتر بیشتر در پروژههای آزمایشی دیده میشدند تا خودروهایی که قرار است به مشتری تحویل داده شوند.
از نظر مهندسی، ترکیب سامانه مکش فعال با پیشرانهای گاز سرد مهمترین ویژگی رودستر جدید است. این دو فناوری محدودیتهای معمول خودروهای اسپرت را از دو مسیر متفاوت هدف قرار میدهند: سامانه مکش با افزایش چسبندگی تایرها و پیشرانها با تولید نیرویی مستقل از تماس چرخها با زمین.
اما موفقیت رودستر تنها به نمایش تواناییهای فنی وابسته نیست. تسلا باید ثابت کند که این سامانهها در شرایط واقعی قابل استفاده، قابل اطمینان و ایمن هستند و میتوان آنها را در قالب خودرویی تولیدی و دارای مجوز عرضه کرد.
اگر تسلا بتواند رودستر Rocket را با قابلیتهای اعلامشده به تولید برساند، این خودرو احتمالاً به یکی از متفاوتترین محصولات تاریخ صنعت خودرو تبدیل خواهد شد. بااینحال، تا زمان عرضه نسخه نهایی و تأیید مستقل اعداد عملکردی، باید میان وعدههای هیجانانگیز ایلان ماسک و تواناییهای اثباتشده رودستر تفاوت قائل شد.