داچیا ساندرو استپ‌وی جدید

پس از عرضه نسل جدید لوگان، داچیا خانواده محصولات اقتصادی خود را با زبان طراحی تازه و پلتفرمی مدرن‌تر گسترش داد؛ مسیری که ساندرو استپ‌وی نیز از آن بی‌نصیب نماند. خودرویی که اگرچه از نظر فنی اشتراکات زیادی با لوگان دارد، اما با تغییراتی در ظاهر و برخی ویژگی‌های کاربردی، شخصیت متفاوتی را برای خود تعریف کرده است.

نسخه‌ای که قرار است به بازار ایران راه پیدا کند، داچیا ساندرو استپ‌وی Extreme TCe 90 CVT  مدل 2025 است؛ نسخه‌ای که پیش از فیس‌لیفت سال 2025 تولید شده و همچنان از پیشرانه سه سیلندر توربوشارژ TCe 90 بهره می‌برد. این در حالی است که داچیا پس از اعمال فیس‌لیفت، این موتور را از سبد محصولات ساندرو حذف کرده و پیشرانه TCe 110 را جایگزین آن کرده است.

ساندرو استپ‌وی نسل سوم با کد BJI روی پلتفرم CMF-B اتحاد رنو، نیسان و میتسوبیشی توسعه یافته و از اواسط سال 2022 روی خط تولید این برند قرار گرفته است. نسخه‌ای که قرار است وارد بازار ایران شود نیز از مبدأ رومانی تأمین خواهد شد؛ موضوعی که می‌تواند از نظر کیفیت مونتاژ، نکته مثبتی برای این خودرو محسوب شود.

البته از همان ابتدا باید به یک نکته مهم اشاره کرد؛ ساندرو استپ‌وی هرچند از نظر ظاهری شباهت‌هایی به کراس‌اوورها دارد، اما همچنان یک خودروی اقتصادی است و نباید از آن انتظار ویژگی‌های یک کراس‌اوور گران‌قیمت یا یک هاچ‌بک اسپرت را داشت. فلسفه شکل‌گیری این خودرو، ارائه محصولی کم‌استهلاک، اقتصادی و کاربردی برای استفاده روزمره بوده و بهتر است ادامه بررسی را نیز با همین نگاه دنبال کنیم.

بررسی طراحی ظاهری داچیا ساندرو استپ‌وی 2025

برخلاف ساندرو استاندارد که بیشتر یک هاچ‌بک شهری ساده به نظر می‌رسد، استپ‌وی از همان ابتدا تلاش کرده ظاهر متفاوت‌تری داشته باشد. البته این تفاوت به معنی تبدیل شدن به یک کراس‌اوور واقعی نیست، بلکه داچیا با چند تغییر هوشمندانه، شخصیت ماجراجویانه‌تری برای این خودرو خلق کرده تا بدون فاصله گرفتن از ماهیت اقتصادی خود، برای طیف گسترده‌تری از خریداران جذاب باشد.

در نمای جلو، زبان طراحی جدید داچیا کاملاً به چشم می‌آید. چراغ‌های اصلی با امضای نوری Y شکل، جلوپنجره جدید و لوگوی تازه این برند، همان هویتی را به نمایش می‌گذارند که پیش‌تر در محصولاتی مانند لوگان، داستر و بیگستر نیز دیده بودیم. سپر جلو نیز طراحی عضلانی‌تری نسبت به ساندرو معمولی دارد و استفاده از فلاپ‌های پلاستیکی مشکی‌رنگ در بخش پایینی آن، تا حدی حس یک خودروی مناسب مسیرهای خارج از جاده را القا می‌کند.

در نمای جانبی، تفاوت‌های استپ‌وی بیش از هر بخش دیگری خود را نشان می‌دهند. استفاده از فلاپ‌های پلاستیکی روی گلگیرها و پایین درها، ریل‌های سقفی، رینگ‌های آلومینیومی 16 اینچی و مهم‌تر از همه 200 میلی‌متر فاصله از سطح زمین باعث شده ظاهر خودرو نسبت به یک هاچ‌بک معمولی، تنومندتر و مرتفع‌تر به نظر برسد. این ارتفاع حتی از برخی کراس‌اوورهای شهری حاضر در بازار نیز بیشتر است و می‌تواند هنگام عبور از دست‌اندازها یا مسیرهای ناهموار شهری، مزیت محسوب شود.

نسخه Extreme که قرار است وارد بازار ایران شود، از برخی جزئیات اختصاصی نیز بهره می‌برد. همان رنگ مسی یا Copper Brown که به امضای تریم‌های بالارده داچیا تبدیل شده، روی قاب آینه‌های جانبی، مرکز رینگ‌ها، نوشته‌های روی بدنه و برخی بخش‌های تزئینی خودرو دیده می‌شود و در کنار رنگ‌های بدنه، تضاد بصری جذابی ایجاد می‌کند. شاید این تغییرات در نگاه اول چندان بزرگ نباشند، اما باعث شده‌اند نسخه Extreme نسبت به تیپ‌های پایین‌تر، شخصیت متفاوت‌تری داشته باشد.

در نمای عقب نیز همان زبان طراحی جدید داچیا ادامه پیدا می‌کند. چراغ‌های عقب با گرافیک Y شکل، نوشته بزرگDACIA  روی دربِ صندوق و سپر حجیم با فلاپ‌های مشکی‌رنگ، هماهنگی مناسبی با سایر بخش‌های خودرو ایجاد کرده‌اند و باعث شده‌اند طراحی استپ‌وی حتی چند سال پس از معرفی نیز همچنان مدرن به نظر برسد.

ساندرو استپ‌وی در سگمنت B  یا همان ساب‌کامپکت قرار می‌گیرد و برخلاف آنچه ظاهرش القا می‌کند، یک کراس‌اوور محسوب نمی‌شود. این خودرو 4099 میلی‌متر طول، 1848 میلی‌متر عرض با احتساب آینه‌های جانبی در حالت بسته، 1587 میلی‌متر ارتفاع و 2604 میلی‌متر فاصله محوری دارد. اگرچه این اعداد روی کاغذ چندان بزرگ به نظر نمی‌رسند، اما طراحی مناسب کابین و استفاده بهینه از فضای داخلی باعث شده بسیاری از مالکان و کارشناسان، فضای کابین آن را جادارتر از چیزی بدانند که ظاهر خودرو نشان می‌دهد؛ موضوعی که برای یک خودروی اقتصادی خانوادگی، امتیاز مثبتی محسوب می‌شود.

در مجموع، طراحی ساندرو استپ‌وی را نمی‌توان انقلابی یا پر زرق‌وبرق دانست، اما داچیا به خوبی توانسته با حفظ سادگی همیشگی خود، محصولی مدرن‌تر و جذاب‌تر از نسل‌های گذشته ارائه دهد. نکته مهم اینجاست که تقریباً تمام تغییرات ظاهری این خودرو، علاوه بر جنبه زیبایی، تا حدی کارکردی نیز هستند و صرفاً با هدف ایجاد ظاهری اسپرت به بدنه اضافه نشده‌اند؛ موضوعی که با فلسفه ساخت یک خودروی اقتصادی کاملاً همخوانی دارد.

بررسی طراحی داخلی داچیا ساندرو استپ‌وی 2025

اگر بتوان طراحی بیرونی ساندرو استپ‌وی نسبت به نسل‌های قبل پیشرفت قابل توجهی خواند، کابین آن را شاید بتوان یکی از بزرگ‌ترین نقاط قوت این نسل دانست. داچیا برخلاف گذشته که همواره به داشبوردهایی بسیار ساده و اقتصادی شهرت داشت، این بار تلاش کرده محیطی مدرن‌تر و کاربردی‌تر را در اختیار راننده قرار دهد؛ هرچند همچنان اولویت اصلی، حفظ سادگی و کنترل هزینه‌های تولید بوده است.

طراحی کلی داشبورد شباهت زیادی به لوگان نسل جدید دارد و این موضوع با توجه به اشتراک پلتفرم و بسیاری از قطعات، کاملاً طبیعی است. نمایشگر لمسی در بخش میانی داشبورد قرار گرفته و کمی پایین‌تر از آن، پنل تهویه مطبوع با کلیدهای فیزیکی دیده می‌شود؛ تصمیمی که از نظر ارگونومی همچنان یکی از بهترین انتخاب‌ها برای استفاده روزمره به شمار می‌رود، چرا که راننده برای انجام تنظیمات اصلی نیازی به مراجعه مداوم به نمایشگر نخواهد داشت.

از نظر کیفیت متریال نیز نباید انتظار استفاده از پلاستیک‌های سافت‌تاچ و نرم و یا تریم‌های لوکس را داشت. تقریباً بیشتر قسمت‌های داشبورد و رودری‌ها از پلاستیک خشک ساخته شده‌اند، اما کیفیت مونتاژ مناسب، طراحی منظم و استفاده از جزئیات اختصاصی نسخه Extreme باعث شده فضای داخلی نسبت به بسیاری از خودروهای اقتصادی، حس به‌روزتر و باکیفیت‌تری منتقل کند.

بررسی مشخصات فنی داچیا ساندرو استپ‌وی 2025

همان‌طور که پیش‌تر نیز اشاره کردیم، ساندرو استپ‌وی از نظر فنی اشتراک بسیار زیادی با لوگان نسل جدید دارد و همین موضوع باعث شده مشخصات فنی این دو خودرو تا حد زیادی مشابه یکدیگر باشند. نسخه مورد بررسی از یک پیشرانه سه سیلندر خطی یک لیتری توربوشارژ با حجم دقیق 999 سی‌سی بهره می‌برد که در خانواده رنو با کد H4Dt و در محصولات نیسان با نام HR10DET شناخته می‌شود.

این پیشرانه بخشی از خانواده موتورهای مشترک اتحاد رنو، نیسان و میتسوبیشی است و پیش از این نیز در برخی محصولات این گروه مورد استفاده قرار گرفته است. بنابراین برخلاف تصور برخی افراد، با یک موتور ناشناخته یا کاملاً جدید روبه‌رو نیستیم و از نظر سابقه فنی، مجموعه نسبتاً شناخته‌شده‌ای محسوب می‌شود.

حداکثر قدرت این موتور به 90 اسب بخار در دور موتور 5000 تا 5500 دور بر دقیقه می‌رسد و بیشینه گشتاور آن نیز 142 نیوتن‌متر است که از دور 1750 تا 4000 در اختیار راننده قرار می‌گیرد. انتقال این نیرو نیز بر عهده یک گیربکس CVT اتوماتیک است که توان تولیدی را به چرخ‌های جلو منتقل می‌کند.

روی کاغذ شاید این اعداد چندان هیجان‌انگیز نباشند، اما باید به این نکته توجه داشت که ساندرو استپ‌وی اساساً با هدف ثبت شتاب‌های چشمگیر یا ارائه عملکرد اسپرت توسعه پیدا نکرده است. فلسفه اصلی این خودرو، مصرف سوخت پایین، استهلاک مناسب و تأمین نیازهای روزمره یک خانواده است؛ بنابراین ارزیابی عملکرد آن نیز باید با همین دیدگاه انجام شود.

یکی از مهم‌ترین مزیت‌های این مجموعه فنی، وزن پایین 1113 کیلوگرمی خودرو است. همین موضوع باعث شده پیشرانه سه سیلندر توربوشارژ، با وجود حجم کم، برای جابه‌جایی بدنه این خودرو تحت فشار زیادی قرار نگیرد و در رانندگی‌های شهری و استفاده‌های روزمره، عملکرد قابل قبولی از خود نشان دهد.

از طرف دیگر، استفاده از توربوشارژر باعث شده گشتاور موتور از دورهای پایین در اختیار راننده قرار بگیرد و خودرو در ترافیک یا سبقت‌های معمولی، چابکی بهتری نسبت به موتورهای تنفس طبیعی هم‌حجم داشته باشد. البته این مزیت، روی دیگری هم دارد؛ چراکه مانند بسیاری از پیشرانه‌های توربوشارژ، کیفیت سوخت و رعایت سرویس‌های دوره‌ای اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و با توجه به شرایط فعلی بنزین در کشور، نمی‌توان این موضوع را نادیده گرفت.

به همین دلیل، اگر تجربه استفاده از نسل اول رنو ساندرو یا تندر 90 با موتورهای تنفس طبیعی را داشته باشید، نباید دقیقاً همان میزان از سادگی فنی و بی‌دردسر بودن را از نسل جدید انتظار داشته باشید. فناوری‌های جدید، مصرف سوخت کمتر و آلایندگی پایین‌تر را به همراه آورده‌اند، اما در مقابل، حساسیت بیشتری نیز نسبت به کیفیت سوخت و نحوه نگهداری خواهند داشت.

سیستم تعلیق این خودرو در محور جلو از نوع مک‌فرسون و در عقب از نوع تورشن بیم است؛ ترکیبی که سال‌هاست در خودروهای اقتصادی این کلاس مورد استفاده قرار می‌گیرد و به دلیل سادگی، هزینه نگهداری پایین و اشغال فضای کمتر، همچنان یکی از انتخاب‌های منطقی برای چنین محصولی محسوب می‌شود. البته نباید از آن انتظار کیفیت سواری یا هندلینگ خودروهای مجهز به سیستم‌های تعلیق پیشرفته‌تر را داشت، اما برای استفاده روزمره و مسیرهای شهری، عملکرد آن کاملاً قابل قبول ارزیابی می‌شود.

داچیا اعلام کرده است که نسخه TCe 90 CVT در سیکل ترکیبی مصرف سوختی در حدود 6.1  لیتر در هر 100 کیلومتر دارد که برای یک هاچ‌بک اتوماتیک با این ابعاد، عدد مناسبی محسوب می‌شود. همچنین باک 50  لیتری خودرو نیز می‌تواند برد حرکتی قابل قبولی را برای سفرهای بین‌شهری فراهم کند.

در نهایت، ساندرو استپ‌وی شتاب 0-100 حدود 13 ثانیه ای و حداکثر سرعتی برابر با 163 کیلومتر بر ساعت دارد؛ عددی که شاید برای علاقه‌مندان به رانندگی پرهیجان چندان چشمگیر نباشد، اما کاملاً با فلسفه ساخت این خودرو همخوانی دارد. در واقع، نقطه قوت اصلی ساندرو استپ‌وی نه در قدرت موتور یا شتاب‌گیری، بلکه در ارائه مجموعه‌ای متعادل از مصرف سوخت، هزینه نگهداری، دوام فنی و کاربری روزمره خلاصه می‌شود؛ ویژگی‌هایی که همواره از مهم‌ترین نقاط قوت محصولات اقتصادی داچیا بوده‌اند.

امکانات رفاهی و ایمنی داچیا ساندرو استپ‌وی 2025

اگرچه ساندرو استپ‌وی در دسته خودروهای اقتصادی قرار می‌گیرد، اما نسخه Extreme را می‌توان کامل‌ترین تیپ این خودرو دانست؛ نسخه‌ای که نسبت به تیپ‌های پایه، امکانات رفاهی و سامانه‌های ایمنی بیشتری را در اختیار راننده قرار می‌دهد و همین موضوع می‌تواند یکی از نقاط قوت آن در بازار ایران باشد.

در بخش رفاهی، این خودرو به نمایشگر لمسی 8 اینچی سیستم مالتی مدیا با پشتیبانی از Android Auto  و Apple CarPlay، تهویه مطبوع اتوماتیک، استارت دکمه‌ای، ورود بدون کلید، فرمان با روکش چرمی، گرم‌کن صندلی‌های جلو، شارژر بی‌سیم تلفن همراه، کروز کنترل، سنسور نور و باران، دوربین عقب، سنسور پارک عقب، آینه‌های جانبی برقی، شیشه‌های برقی و مجموعه‌ای از درگاه‌های USB برای سرنشینان مجهز شده است.

در بخش ایمنی نیز داچیا تجهیزات قابل قبولی را برای این خودرو در نظر گرفته است. شش کیسه هوای ده نقطه‌ای شامل کیسه‌های هوای راننده و سرنشین جلو، جانبی و پرده‌ای، سیستم کنترل پایداری الکترونیکی ESP، سیستم کنترل کشش، ترمز ضدقفل ABS، سیستم توزیع الکترونیکی نیروی ترمز EBD، ترمز اضطراری خودکار AEB، سیستم کمک حرکت در سربالایی HSA، سیستم هشدار خروج از خط، سیستم حفظ خودرو بین خطوط، هشدار خستگی راننده، تشخیص علائم راهنمایی و رانندگی، سیستم کنترل فشار باد تایرها، تماس اضطراری و سنسورهای پارک از جمله مهم‌ترین تجهیزات ایمنی این خودرو هستند.

ساندرو استپ‌وی نسل سوم در آزمون‌های موسسه Euro NCAP نیز مورد ارزیابی قرار گرفته و موفق به کسب دو ستاره ایمنی شده است. این مجموعه اعلام کرده که نتیجه این آزمون برای تمامی نسخه‌های ساندرو استپ‌وی و برادر کوتاه قامت تر آن یعنی ساندرو قابل استناد است.

کسب دو ستاره ایمنی شاید در نگاه اول چندان امیدوارکننده به نظر نرسد، اما همان‌طور که در بررسی لوگان نیز اشاره کردیم، داچیا طی سال‌های اخیر همواره تلاش کرده میان قیمت نهایی، هزینه تولید و سطح تجهیزات تعادل برقرار کند. به همین دلیل، محصولات این برند معمولاً در آزمون‌های ایمنی اروپا جزو خودروهای با بالاترین امتیاز قرار نمی‌گیرند. البته این موضوع به معنی ایمن نبودن خودرو نیست، بلکه بخش قابل توجهی از امتیازهای از دست رفته به عملکرد سامانه‌های کمک‌راننده و معیارهای سخت‌گیرانه‌تر Euro NCAP در سال‌های اخیر مربوط می‌شود.

با این حال، اگر سطح تجهیزات ایمنی نسخه Extreme را با بسیاری از خودروهای مونتاژی یا حتی برخی وارداتی های مشابه در بازار ایران مقایسه کنیم، می‌توان گفت ساندرو استپ‌وی از این نظر وضعیت قابل قبولی دارد و حداقل روی کاغذ، مجموعه نسبتاً کاملی از تجهیزات ایمنی و سامانه‌های کمکی را در اختیار راننده قرار می‌دهد.

رقبای ساندرو استپ‌وی و جمع‌بندی

با توجه به ابعاد، نوع بدنه و جایگاه قیمتی احتمالی، ساندرو استپ‌وی رقبای مستقیم زیادی در بازار ایران ندارد. این خودرو نه یک هاچ‌بک اقتصادی داخلی است و نه یک کراس‌اوور شهری کامل، بلکه در کلاس هاچ‌بک‌های کراس قرار می‌گیرد و همین موضوع باعث شده گزینه‌های قابل مقایسه با آن محدود باشند.

با این حال، محصولاتی مانند سیتروئن C3-XR، سوزوکی بالنو، بک X3 Pro، ام‌ وی ام ایکس 33 کراس سی وی تی و ام وی ام ایکس 22 پرو اتوماتیک را می‌توان نزدیک‌ترین رقبای این خودرو در بازار ایران دانست. هرچند از نظر سبک و ابعاد اندازه شباهت های زیادی دارند؛ اما پیش‌بینی می‌شود که استپ‌وی در ردۀ قیمتی بالاتری از هم‌نوعان و رقبای خود قرار گیرد؛ که احتمال دارد خریداران در بازه های قیمتی مختلف، میان آن‌ها دست به انتخاب بزنند.

از نظر توان فنی، اختلاف میان این خودروها چندان زیاد نیست و هرکدام نقاط قوت و ضعف خود را دارند. اما ساندرو استپ‌وی به لطف استفاده از پلتفرم مدرن CMF-B، پیشرانه شناخته‌شده مجموعه رنو-نیسان-میتسوبیشی و همچنین کیفیت مونتاژ نسخه وارداتی از رومانی، می‌تواند از نظر کیفیت ساخت و تجربه استفاده بلندمدت، برگ برنده‌هایی در اختیار داشته باشد.

در بخش امکانات رفاهی نیز نسخه Extreme شرایط مناسبی دارد و نسبت به برخی از رقبای یادشده تجهیزات کامل‌تری ارائه می‌کند. البته باید در نظر داشت که احتمالاً قیمت نهایی این خودرو نیز از اکثر این گزینه‌ها بالاتر خواهد بود و همین موضوع می‌تواند تصمیم‌گیری خریداران را تا حد زیادی تحت تأثیر قرار دهد.

در نهایت، داچیا ساندرو استپ‌وی را نباید خودرویی دانست که بخواهد با قدرت موتور بالا، شتاب هیجان‌انگیز یا متریال لوکس، خریدار را تحت تأثیر قرار دهد. فلسفه این خودرو از ابتدا بر پایه ارائه یک محصول اقتصادی، کم‌استهلاک، کم‌مصرف و کاربردی شکل گرفته و نسل جدید نیز همین مسیر را با فناوری‌های به‌روزتر ادامه داده است.

البته استفاده از موتور توربوشارژ باعث شده حساسیت این خودرو نسبت به کیفیت سوخت و نگهداری، بیش از نسل اول ساندرو و تندر 90 باشد و دیگر نتوان همان میزان از سادگی فنی محصولات قدیمی رنو را از آن انتظار داشت. اما در مقابل، مصرف سوخت پایین‌تر، عملکرد بهتر موتور و امکانات رفاهی و ایمنی بیشتر، بخشی از مزایایی هستند که نسل جدید در اختیار خریداران قرار می‌دهد.

در مجموع، اگر قیمت‌گذاری این خودرو در بازار ایران منطقی باشد، ساندرو استپ‌وی می‌تواند برای افرادی که به دنبال یک خودروی وارداتی اقتصادی، با کیفیت ساخت مناسب، مصرف سوخت پایین، فضای کابین جادار و استهلاک قابل قبول هستند، به یکی از گزینه‌های ارزشمند بازار تبدیل شود؛ محصولی که شاید روی کاغذ هیجان‌انگیزترین خودروی بازار نباشد، اما در استفاده روزمره دقیقاً همان چیزی را ارائه می‌دهد که از یک خودروی اقتصادی مدرن انتظار می‌رود.