ورود

ایکسپنگ P7 از آن خودروهایی است که برای شناختنش نباید فقط به عدد قدرت یا شتاب صفر تا صد نگاه کرد. این سدان لیفتبک تمامبرقی، ترکیبی از طراحی آیرودینامیک، فناوریهای نوین، کابین دیجیتال و قوای محرکهای بسیار قدرتمند است. نسخه ۷۵۰ مکس AWD مدل ۲۰۲۶ که قرار است با عرضه ایکس موتورز به بازار ایران برسد، با دو موتور برقی و سامانه چهارچرخ محرک، در محدودهای از عملکرد قرار میگیرد که تا چند سال پیش بیشتر در سدانهای اسپرت و گرانقیمت دیده میشد.

ایکسپنگ از خودروسازان چینی نسل جدید است که تمرکز اصلی خود را بر خودروهای انرژی نو، بهویژه مدلهای تمامبرقی و خودروهای دارای سامانه افزایشدهنده برد (EREV)، گذاشته است. این شرکت در کنار توسعه محصولات برقی، روی نرمافزار، هوش مصنوعی و فناوریهای کمکراننده نیز سرمایهگذاری کرده و همکاریهایی با فولکسواگن داشته است. حضور این برند در بازارهای خارج از چین، از جمله کشورهای حوزه خلیج فارس، نشان میدهد برنامه ایکسپنگ به بازار داخلی چین محدود نمانده است.
نسل نخست P7 در سال ۲۰۲۰ وارد بازار چین شد و خیلی زود به یکی از محصولات مهم ایکسپنگ تبدیل شد. این خودرو با فرم کشیده و آیرودینامیک، سقف شیبدار و کابین فناورانه، از ابتدا بیشتر بهعنوان یک سدان برقی اسپرت و مدرن شناخته میشد تا یک خودروی صرفاً اقتصادی برای رفتوآمد روزمره. در سال ۲۰۲۳ نیز نسخه بهروزشده P7i معرفی شد که علاوه بر تغییرات ظاهری، در بخش فناوری و سامانههای کمکراننده هم ارتقاهای مهمی دریافت کرد.
در P7i استفاده از دو حسگر لیدار و تغییر سختافزار پردازش سامانههای کمکراننده به تراشه Nvidia Orin-X، زمینه را برای توسعه قابلیتهای پیشرفتهتری فراهم کرد. این نسخه در بازار چین به امکاناتی مانند کمکرانندگی در مسیرهای شهری و سامانههای حفظ مسیر پیشرفته مجهز شد؛ قابلیتهایی که با تکیه بر دوربینها، حسگرها، نقشه و پردازش لحظهای محیط، وظایف بیشتری را در رانندگی بر عهده میگرفتند. قوای محرکه نیز در نسخه بهروزشده مورد بازنگری قرار گرفت و عملکرد خودرو نسبت به مدل اولیه بهبود پیدا کرد.

اما نسل دوم P7 که در سال ۲۰۲۵ معرفی شد، صرفاً یک فیسلیفت دیگر نیست. طراحی بدنه از نو شکل گرفته، ابعاد خودرو افزایش پیدا کرده و مشخصات فنی آن به سطح بالاتری رسیده است. یکی از تفاوتهای جالب این نسل با P7i نیز به شیوه اجرای سامانه کمکراننده مربوط میشود: در این نسخه خبری از لیدار نیست و ایکسپنگ رویکرد مبتنی بر دوربین و پردازش تصویر را دنبال میکند. این تغییر بهمعنای حذف فناوری کمکراننده نیست؛ بلکه نشاندهنده تفاوت در معماری سختافزاری و روش تشخیص محیط اطراف خودرو است.
نسخه موردنظر بازار ایران، یعنی ۷۵۰ مکس AWD، از دو موتور برقی، باتری ۹۲.۲ کیلوواتساعتی و معماری الکتریکی ۸۰۰ ولتی بهره میبرد. ترکیب این تجهیزات با شتاب ۳.۷ ثانیهای و برد اعلامی ۷۵۰ کیلومتر بر اساس چرخه CLTC، ایکسپنگ P7 جدید را در جایگاهی قرار میدهد که علاوه بر فناوری و طراحی، عملکرد فنی نیز یکی از مهمترین ویژگیهای آن است.
مهمترین ویژگی فنی این نسخه، استفاده از دو موتور الکتریکی روی محورهای جلو و عقب است. موتور عقب از نوع سنکرون مغناطیس دائم بوده و حداکثر ۲۷۰ کیلووات، معادل حدود ۳۶۷ اسب بخار، قدرت و ۴۶۵ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. در محور جلو نیز یک موتور القایی یا آسنکرون قرار گرفته که توان آن به ۱۶۷ کیلووات، معادل حدود ۲۲۷ اسب بخار، و گشتاورش به ۲۳۰ نیوتنمتر میرسد. مجموع توان دو موتور ۴۳۷ کیلووات، معادل حدود ۵۹۴ اسب بخار، و گشتاور ترکیبی آنها ۶۹۵ نیوتنمتر است. این مجموعه به صورت مستقیم و با یک ضریب ثابت نیروی خود را به هر چهار چرخ منتقل میکند.

چنین ارقامی برای یک سدان خانوادگی بسیار قابل توجه هستند؛ بهخصوص وقتی بدانیم P7 با وجود وزن خالص حدود ۲۱۸۸ کیلوگرمی، میتواند در ۳.۷ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. حداکثر سرعت خودرو نیز ۲۳۰ کیلومتر بر ساعت اعلام شده است. بنابراین با خودرویی روبهرو هستیم که فقط بهدلیل برقی بودن و برد حرکتی بالا جذاب نیست و در زمینه شتاب و عملکرد نیز در سطحی قرار میگیرد که میتواند با تعدادی از خودروهای اسپرت شناختهشده مقایسه شود.
انرژی موردنیاز این دو موتور از یک باتری ۹۲.۲ کیلوواتساعتی تأمین میشود. باتری از نوع لیتیوم نیکل منگنز کبالت یا NMC است و در زیر کف خودرو قرار گرفته تا علاوه بر حفظ فضای کابین، مرکز ثقل پایینتری ایجاد کند. برد حرکتی اعلامشده برای نسخه ۷۵۰ مکس AWD برابر با ۷۵۰ کیلومتر در چرخه CLTC است و مصرف انرژی ترکیبی آن نیز ۱۳.۵ کیلوواتساعت در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده است. طبیعتاً برد واقعی در شرایط رانندگی روزمره، به عواملی مانند سرعت حرکت، دمای محیط، استفاده از سیستم تهویه، وضعیت مسیر و شیوه رانندگی وابسته خواهد بود و نباید عدد CLTC را معادل پیمایش قطعی در جادههای ایران در نظر گرفت.
یکی از مهمترین فناوریهای این خودرو، معماری الکتریکی ۸۰۰ ولتی آن است. این معماری در کنار باتری 5C و توانایی شارژ سریع، امکان دریافت توان بالای شارژ را فراهم میکند. زمان اعلامشده برای شارژ سریع DC از ۱۰ تا ۸۰ درصد، حدود ۱۱.۳ دقیقه است؛ عددی بسیار چشمگیر که البته تحقق آن به شارژری با توان و مشخصات سازگار، شرایط دمایی مناسب باتری و زیرساخت مناسب نیاز دارد. با توجه به وضعیت فعلی ایستگاههای شارژ در ایران، فعلاً نباید انتظار داشت که مالکان خودرو در هر نقطهای بتوانند از چنین سرعت شارژی استفاده کنند. این قابلیت بیشتر ظرفیت فنی خودرو را نشان میدهد و بهرهبرداری کامل از آن به توسعه زیرساخت شارژ سریع وابسته است.

در کنار عملکرد الکتریکی، سیستم تعلیق نیز یکی از بخشهای قابل توجه P7 است. در محور جلو از تعلیق مستقل دابل ویشبون با طراحی مجازی محور فرمان استفاده شده و در عقب ساختار مستقل پنجاتصالی یا مولتیلینک قرار دارد. سیستم تعلیق بادی دو محفظهای با قابلیت تنظیم ارتفاع و سختی نیز در این نسخه ارائه شده است؛ بنابراین راننده میتواند متناسب با شرایط مسیر و ترجیح خود، تنظیمات متفاوتی برای تعلیق انتخاب کند. در بخش ترمز نیز کالیپرهای ثابت چهارپیستونه برمبو در محور جلو و دیسکهای خنکشونده برای هر چهار چرخ در نظر گرفته شدهاند. ترکیب این ترمزها با توان بالای بازیابی انرژی و سامانههای کنترل پایداری، برای خودرویی با این سطح از قدرت و وزن اهمیت زیادی دارد.
|
مشخصه |
مقدار |
|
نوع قوای محرکه |
تمامبرقی، دو موتور، چهارچرخ محرک |
|
موتور جلو |
القایی آسنکرون، ۱۶۷ کیلووات، حدود ۲۲۷ اسب بخار، ۲۳۰ نیوتنمتر |
|
موتور عقب |
سنکرون مغناطیس دائم، ۲۷۰ کیلووات، حدود ۳۶۷ اسب بخار، ۴۶۵ نیوتنمتر |
|
مجموع قدرت |
۴۳۷ کیلووات، حدود ۵۹۴ اسب بخار |
|
مجموع گشتاور |
۶۹۵ نیوتنمتر |
|
گیربکس |
تکسرعته |
|
ظرفیت باتری |
۹۲.۲ کیلوواتساعت |
|
نوع باتری |
لیتیوم نیکل منگنز کبالت (NMC) |
|
معماری الکتریکی |
۸۰۰ ولت |
|
برد حرکتی CLTC |
۷۵۰ کیلومتر |
|
مصرف انرژی اعلامی |
۱۳.۵ کیلوواتساعت در هر ۱۰۰ کیلومتر |
|
شارژ سریع DC از ۱۰ تا ۸۰ درصد |
۱۱.۳ دقیقه |
|
شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت |
۳.۷ ثانیه |
|
حداکثر سرعت |
۲۳۰ کیلومتر بر ساعت |
|
وزن خالص |
حدود ۲۱۸۸ کیلوگرم |
|
سیستم تعلیق جلو |
دابل ویشبون مستقل |
|
سیستم تعلیق عقب |
مولتیلینک مستقل |
|
تعلیق بادی |
دو محفظهای با تنظیم ارتفاع و سختی |
|
ترمز جلو |
دیسکی خنکشونده با کالیپر چهارپیستونه برمبو |
|
ترمز عقب |
دیسکی خنکشونده کالیپر چهارپیستونه برمبو |
یکی از نخستین نکاتی که در مواجهه با نسل دوم P7 جلب توجه میکند، تناسبات بدنه و تلاش طراحان برای رسیدن به یک فرم کاملاً آیرودینامیک است. این خودرو با طول ۵۰۱۷، عرض ۱۹۷۰ و ارتفاع ۱۴۲۷ میلیمتر، سدان بزرگی محسوب میشود و فاصله محوری ۳۰۰۸ میلیمتری آن نیز نشان میدهد فضای قابل توجهی برای کابین در نظر گرفته شده است. با این حال، برخلاف بسیاری از سدانهای بزرگ که فرم بدنهای کشیده و نسبتاً رسمی دارند، P7 با سقف شیبدار و انتهای لیفتبک، چهرهای اسپرتتر به خود گرفته است.

ضریب درگ ۰.۲۰۱ یکی از مهمترین اعداد مربوط به طراحی این خودرو است. رسیدن به چنین ضریب مقاومتی، حاصل توجه به جزئیاتی مانند فرم دماغه، شیب سقف، سطح بدنه، طراحی بخش عقب و نحوه عبور جریان هوا از اطراف خودرو است. اهمیت این عدد فقط در ثبت یک رکورد یا ارائه یک مشخصه تبلیغاتی خلاصه نمیشود؛ مقاومت کمتر در برابر هوا میتواند در سرعتهای بالاتر به کاهش مصرف انرژی کمک کند و در نتیجه روی برد حرکتی تأثیر مثبت بگذارد. از سوی دیگر، کاهش آشفتگی جریان هوا در اطراف بدنه میتواند به کنترل نویز باد و حفظ پایداری خودرو در سرعتهای بالا نیز کمک کند.
نمای جانبی P7 از خطوطی صاف، کشیده و روان تشکیل شده است. سقف با شیبی ملایم از ستون جلو به سمت انتهای خودرو امتداد پیدا میکند و در کنار ارتفاع نسبتاً کم بدنه، حالت یک لیفتبک اسپرت را ایجاد میکند. درها و شیشههای جانبی فریملس هستند و دستگیرههای مخفی نیز تا زمان نیاز، با سطح بدنه هماهنگ باقی میمانند. آینههای جانبی بدون قاب و جزئیات مشکی پیانویی در بخشهای مختلف بدنه، بهخصوص اطراف شیشهها و قسمتهای متصل به چراغها، حس مدرن و لوکس خودرو را تقویت میکنند.
در نمای جلو، طراحی چراغها بهجای استفاده از مجموعههای بزرگ و برجسته، بر امضای نوری باریک و یکپارچه تکیه دارد. نوار روشنایی LED در عرض بخش جلو امتداد پیدا میکند و چراغهای اصلی با ظاهری جمعوجورتر در بخش پایینتر و نزدیک سپر قرار گرفتهاند. همین رویکرد در نمای عقب نیز ادامه دارد؛ چراغهای باریک و پیوسته، عرض خودرو را برجسته میکنند و همراه با خطوط مشکی براق، پیوند بصری میان بخشهای مختلف بدنه را حفظ میکنند. در مجموع، طراحی جلو و عقب بهگونهای انجام شده که خودرو از زوایای مختلف هویت یکسانی داشته باشد و هیچ بخش آن از زبان طراحی کلی جدا به نظر نرسد.

یکی دیگر از ویژگیهای بدنه، استفاده از درهای فریملس و دستگیرههای مخفی است. این جزئیات علاوه بر ایجاد ظاهر تمیزتر، با هدف کاهش مقاومت هوا نیز انتخاب شدهاند. در نسخه موردنظر، درهای جلو و عقب به سیستم بستهشدن برقی یا وکیوم مجهز هستند؛ قابلیتی که هنگام بستن درها، آنها را بدون نیاز به وارد کردن ضربه شدید در موقعیت نهایی قرار میدهد. این ویژگی در کنار آینههای فریملس و سقف شیشهای پانورامیک، فضای بیرونی P7 را به یک سدان مدرن و نسبتاً لوکس نزدیک میکند.
از نظر ابعاد کاربردی، صندوق عقب خودرو در حالت عادی ۵۷۵ لیتر ظرفیت دارد و با خواباندن صندلیهای ردیف دوم، این فضا تا ۱۹۲۹ لیتر افزایش پیدا میکند. از آنجا که P7 یک خودروی تمامبرقی است و در قسمت جلو خبری از موتور احتراقی بزرگ و متعلقات آن نیست، فضای بار جلویی یا Frunk نیز در اختیار قرار گرفته که ظرفیت آن ۵۶ لیتر است. این فضای اضافه برای قرار دادن کابل شارژ و وسایل کوچک میتواند کاربردی باشد.
رینگهای ۲۰ اینچی نیز با ساختار بدنه و شخصیت اسپرت خودرو هماهنگ هستند. نکته جالب در این بخش، استفاده از تایرهای متفاوت در جلو و عقب است؛ در محور جلو تایرهایی با سایز 245/45 R20 و در محور عقب تایرهای پهنتر 275/40 R20 نصب میشوند. این ترکیب با توجه به توزیع نیرو میان دو محور و توان بالای موتور عقب، به تأمین چسبندگی موردنیاز خودرو کمک میکند.
فضای داخلی نسل دوم P7 ادامه همان رویکردی است که در طراحی بیرونی خودرو دیده میشود؛ یعنی استفاده از خطوط ساده، سطوح یکپارچه و حذف شلوغیهای غیرضروری. در این کابین، خبری از تعداد زیادی کلید فیزیکی روی داشبورد نیست و بخش عمده تنظیمات از طریق نمایشگر مرکزی و رابط کاربری دیجیتال انجام میشود. این سبک طراحی در خودروهای برقی جدید بسیار رایج شده، اما ایکسپنگ تلاش کرده با ترکیب متریال باکیفیت و چیدمان رانندهمحور، از تبدیل شدن کابین به فضایی صرفاً متکی بر نمایشگر جلوگیری کند.

در بخش مقابل راننده، یک نمایشگر دیجیتال ۸.۸ اینچی اطلاعات اصلی خودرو را نمایش میدهد و نمایشگر مرکزی ۱۵.۶ اینچی نیز نقش مرکز کنترل سیستمهای مختلف را بر عهده دارد. ویژگی جالب این نمایشگر، قابلیت حرکت و تنظیم در سه محور است؛ در نتیجه میتوان زاویه و موقعیت آن را متناسب با شرایط استفاده تغییر داد. در ردیف دوم نیز نمایشگر ۸ اینچی در نظر گرفته شده تا سرنشینان عقب بتوانند بخشی از تنظیمات و امکانات سرگرمی و کابین را کنترل کنند.
فرمان سهشاخه با روکش چرمی و طراحی مینیمال، مقابل راننده قرار گرفته و کنترلهای مختلف روی آن تعبیه شدهاند. دو کنترل چرخشی یا ماهوارهای زیر فرمان نیز برای دسترسی سریعتر به تنظیمات رانندگی و برخی عملکردهای خودرو مورد استفاده قرار میگیرند. دستهدنده در پشت فرمان قرار گرفته و به همین دلیل کنسول میانی فضای آزاد بیشتری دارد. این چیدمان در کنار حذف بسیاری از کلیدهای سنتی، حس یک کابین دیجیتال و مدرن را تقویت میکند.
در بخش متریال، ترکیب چرم ناپا و جیر یا دینامیکا، فضای داخلی را از یک کابین کاملاً ساده و سرد دور میکند. این ترکیب علاوه بر ایجاد حس لوکس، حالوهوای اسپرتتری نیز به صندلیها و بخشهای مختلف کابین میدهد. طراحی صندلیها نیز با توجه به عملکرد بالای خودرو انجام شده و در کنار فرم اسپرت، امکانات متنوعی برای تنظیم و راحتی سرنشینان در نظر گرفته شده است.

از دیگر ویژگیهای قابل توجه کابین میتوان به نمایشگر هدآپ واقعیت افزوده ۸۷ اینچی اشاره کرد. این سیستم اطلاعاتی مانند مسیر و راهنمای رانندگی را در میدان دید راننده نمایش میدهد تا برای مشاهده اطلاعات ضروری، نیاز کمتری به نگاه کردن به نمایشگر مرکزی یا صفحه پشت فرمان وجود داشته باشد. ترکیب این فناوری با نمایشگرهای متعدد و سیستمعامل هوشمند ایکسپنگ، کابین P7 را به یکی از بخشهای فناورانه و شاخص آن تبدیل میکند.
ایکسپنگ در نسل جدید P7 تلاش کرده امکانات رفاهی را فقط به نمایشگر بزرگ و سیستم سرگرمی محدود نکند و تجهیزات متنوعی را برای راننده و سرنشینان در نظر بگیرد. صندلی راننده قابلیت تنظیم برقی ۱۶ جهته دارد و صندلی سرنشین جلو نیز به تنظیم برقی ۱۰ جهته مجهز است. هر دو صندلی جلو از گرمکن، سردکن و ماساژور بهره میبرند و برای راننده امکاناتی مانند تنظیم گودی کمر، حافظه موقعیت و تنظیمات جانبی فعال صندلی نیز در نظر گرفته شده است. در ردیف عقب هم سرنشینان به تنظیمات برقی پشتی تا 10 درجه و گرمکن صندلی دسترسی دارند و میتوانند از نمایشگر مجزای این بخش برای کنترل برخی تنظیمات کابین استفاده کنند.
سیستم تهویه مطبوع خودکار با خروجیهای قابل تنظیم برای سرنشینان جلو و عقب، وظیفه تنظیم دمای کابین را بر عهده دارد. در کنار آن، سیستم تصفیه هوای کابین با فیلتر CN95، قابلیت فیلتر کردن ذرات معلق و آلایندهها را دارد و وضعیت ذرات PM2.5 نیز پایش و نمایش داده میشود. این مجموعه برای خودرویی که قرار است در سفرهای طولانی و استفاده خانوادگی به کار گرفته شود، اهمیت قابل توجهی دارد. سیستم خوشبوکننده هوشمند با سه رایحه مختلف و امکان پایش میزان باقیمانده عطر نیز از دیگر تجهیزات کابین است.

در بخش سرگرمی، سیستم صوتی ۲۳ بلندگو با آرایش ۷.۱.۴ کاناله قرار دارد که بلندگوهای تعبیهشده در بخش شانه صندلیهای جلو نیز بخشی از آن هستند. قابلیت صدای فراگیر هوشمند، بلندگوهای بیرونی، سیستم کارائوکه و اتصال به شبکه 5G نیز در مجموعه تجهیزات ارتباطی و سرگرمی خودرو دیده میشوند. پشتیبانی از Apple CarPlay و سامانههای اتصال تلفن همراه، امکان استفاده از خدمات و محتوای گوشی هوشمند را نیز فراهم میکند. پردازش اطلاعات کابین به تراشه Qualcomm Snapdragon SA8295P سپرده شده و سیستمعامل اختصاصی خودرو نیز مدیریت نمایشگرها، دستیار صوتی، ارتباطات و تنظیمات مختلف را بر عهده دارد. بهروزرسانی نرمافزاری OTA هم امکان ارتقای برخی قابلیتها را بدون مراجعه حضوری فراهم میکند.
در بخش شارژ دستگاههای همراه، دو شارژر بیسیم ۵۰ واتی با خنککاری فعال برای سرنشینان جلو وجود دارد. این خودرو همچنین به درگاههای USB-A و USB-C با قابلیت انتقال داده و شارژ، خروجی ۱۲ ولت در بخش جلو و صندوق عقب و کلید دیجیتال مجهز است. سقف شیشهای پانورامیک سهلایه با پوشش عایق حرارتی و محافظت در برابر اشعه UV نیز در کنار شیشههای عایق صوتی جلو، شیشههای دودی عقب و پوشش جیر سقف، به ایجاد فضای آرامتر و دلپذیرتر کمک میکنند.
یکی از امکانات کاربردی P7، سیستم وکیوم درها برای ردیف جلو و عقب است. به کمک این قابلیت، پس از قرار گرفتن در در وضعیت بسته، سیستم آن را بهآرامی بهصورت کامل میبندد و نیازی به کوبیدن درها نیست. آینههای جانبی فریملس نیز به گرمکن، پایش نقطه کور و چراغهای نشانگر سامانه کمکراننده مجهز هستند. در کنار این تجهیزات، صندوق عقب برقی با قابلیت ذخیره موقعیت و امکان باز و بسته کردن از راه دور، از طریق کلید، نمایشگر، فرمان صوتی یا اپلیکیشن موبایل در دسترس قرار دارد.

نکته دیگری که ارزش اشاره دارد، قابلیت تأمین برق تجهیزات خارجی از طریق خودرو است. P7 در نسخه موردنظر از خروجی V2L با توان ۶ کیلووات پشتیبانی میکند؛ بنابراین میتوان از باتری خودرو برای تأمین برق برخی وسایل برقی استفاده کرد. این قابلیت در سفر، کمپینگ یا شرایطی که دسترسی به برق شهری وجود ندارد، کاربرد خواهد داشت.
نسل دوم P7 در بخش ایمنی نیز مجموعه گستردهای از تجهیزات فعال و غیرفعال دارد. یکی از تفاوتهای مهم آن با P7i نسل قبل، تغییر رویکرد در سختافزار کمکراننده است. در نسل قبلی استفاده از لیدار در کنار دوربینها و رادارها یکی از ویژگیهای شاخص سامانه رانندگی هوشمند بود، اما در نسل جدید تمرکز بیشتری بر دوربینهای با وضوح بالا، رادارهای میلیمتری، حسگرهای اولتراسونیک و پردازش مبتنی بر هوش مصنوعی دیده میشود. به بیان سادهتر، خودرو با استفاده از دادههای تصویری و اطلاعات حسگرهای مختلف، محیط اطراف را تحلیل میکند و بر اساس آن به سامانههای کمکراننده فرمان میدهد. این تغییر نشان میدهد که حذف لیدار لزوماً به معنای کنار گذاشتن رانندگی هوشمند نیست، بلکه ایکسپنگ روش متفاوتی را برای دستیابی به این قابلیت دنبال کرده است.

در نسخه ۷۵۰ مکس چهارچرخ محرک، پردازش سامانه کمکراننده به یک تراشه اختصاصی تورینگ AI سپرده شده که توان محاسباتی مؤثر آن ۷۵۰ TOPS اعلام شده است. مجموعه سختافزاری شامل دوربینهای متعدد، دوربین دید ۳۶۰ درجه، رادارهای میلیمتری، حسگرهای اولتراسونیک، دوربین پایش وضعیت راننده و فرمان خازنی برای تشخیص برداشتن دست از فرمان است. ترکیب این تجهیزات با سامانه رانندگی هوشمند XNGP، قابلیتهایی مانند کمکرانندگی شهری و بزرگراهی، حفظ خودرو در مرکز مسیر، تغییر خط هوشمند و کمک به تنظیم سرعت متناسب با شرایط و محدودیتهای مسیر را در اختیار راننده قرار میدهد. البته میزان دسترسی به برخی قابلیتهای نرمافزاری میتواند به بازار عرضه، نقشهها، زیرساخت و فعالسازی منطقهای وابسته باشد؛ بنابراین نباید همه امکانات نسخه چین را بدون بررسی، قابل استفاده در ایران فرض کرد.
در بخش ایمنی فعال، ترمز اضطراری خودکار AEB و سامانه اجتناب اضطراری از برخورد AES در کنار هشدار برخورد از جلو FCW قرار دارند. تشخیص تابلوهای راهنمایی و محدودیت سرعت، نوربالای هوشمند، هشدار خروج از خط، حفظ خودرو بین خطوط و کمک به جلوگیری از خروج ناخواسته از مسیر نیز بخشی از تجهیزات این خودرو هستند. هشدار باز شدن درها در صورت نزدیک شدن خودرو یا مانع، پایش نقطه کور، هشدار برخورد از عقب، ترمز اضطراری خودکار هنگام حرکت با دنده عقب و هشدار ترافیک عرضی عقب نیز برای کاهش احتمال برخورد در موقعیتهای مختلف در نظر گرفته شدهاند. سامانه پایش وضعیت راننده و نمایش لحظهای فشار باد تایرها نیز در کنار این تجهیزات قرار میگیرند.
سیستم پارک خودکار، پارک از راه دور، کمک به خروج از فضای پارک، پارک سفارشی و قابلیت بازگشت در مسیر طیشده از دیگر امکانات کمکراننده هستند. سامانه نمایش محیط اطراف خودرو نیز تنها به تصویر ساده دوربین ۳۶۰ درجه محدود نیست و قابلیتهایی مانند نمایش شفاف زیر خودرو، نمای چرخها و کمک تصویری در مسیرهای باریک و نقاط کور هنگام گردش را در اختیار راننده قرار میدهد. این مجموعه در کنار سیستمهای کنترل پایداری و کشش، ترمز احیاکننده، اتوهلد، کمک حرکت در سربالایی و کنترل حرکت در سرازیری، به مدیریت بهتر خودرو در شرایط مختلف کمک میکند.

در بخش ایمنی غیرفعال، P7 به هفت کیسه هوا مجهز است که شامل کیسههای هوای جلو، جانبی جلو، پردهای برای سرنشینان جلو و عقب و کیسه هوای مرکزی میشود. بدنه نیز از ساختار ترکیبی فولاد فوقمقاوم و آلومینیوم بهره میبرد و بخشهایی از ساختار جلو و عقب با فناوری ریختهگری یکپارچه ساخته شدهاند. کمربندهای ایمنی پیشکشنده و محدودکننده نیرو، هشدار نبستن کمربند برای تمام سرنشینان، قفل کودک الکترونیکی درهای عقب و اتصالات ISOFIX برای نصب صندلی کودک نیز در فهرست تجهیزات قرار دارند.
در کنار تجهیزات ایمنی الکترونیکی، سیستم ترمز این خودرو نیز شایسته توجه است. کالیپرهای ثابت چهارپیستونه برمبو در محور جلو، بههمراه دیسکهای خنکشونده چهارچرخ، برای مهار عملکرد یک سدان نزدیک به ۲.۲ تنی با توان ۵۹۴ اسب بخاری اهمیت زیادی دارند. بر اساس عدد اعلامشده برای این نسخه، مسافت توقف از سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت تا توقف کامل کمتر از ۳۲ متر عنوان شده است؛ عددی که در کنار شتاب ۳.۷ ثانیهای، نشان میدهد در P7 به توان توقف خودرو نیز توجه ویژهای شده است.
از نظر سابقه آزمونهای تصادف نیز نسل قبلی P7 در سال ۲۰۲۱ موفق به کسب پنج ستاره C-NCAP شد و در سال ۲۰۲۳ نیز در آزمونهای Euro NCAP پنج ستاره دریافت کرد. البته این نتایج مربوط به نسل قبلی هستند و نسل دوم P7 هنوز با همین مشخصات در آزمونهای یادشده ارزیابی نشده است. با توجه به تغییر ساختار بدنه، تجهیزات ایمنی و سامانههای کمکراننده، میتوان انتظار داشت نسل جدید نیز از سطح ایمنی قابل توجهی برخوردار باشد، اما نتیجه آزمون نسل قبلی را نباید مستقیماً به مدل جدید تعمیم داد.
XPENG P7 مدل ۲۰۲۶ در نسخه ۷۵۰ مکس AWD، ترکیبی از عملکرد بسیار بالا، برد حرکتی قابل توجه، طراحی آیرودینامیک و تجهیزات رفاهی و ایمنی گسترده را ارائه میکند. دو موتور برقی با مجموع توان ۴۳۷ کیلووات و گشتاور ۶۹۵ نیوتنمتر، شتاب ۳.۷ ثانیهای را برای این سدان بزرگ فراهم میکنند؛ در حالی که باتری ۹۲.۲ کیلوواتساعتی و برد ۷۵۰ کیلومتری CLTC نیز آن را به گزینهای قابل توجه برای پیمایشهای طولانی تبدیل کردهاند. معماری ۸۰۰ ولتی و شارژ سریع ۱۰ تا ۸۰ درصد در ۱۱.۳ دقیقه هم از جمله ویژگیهایی هستند که P7 را از بسیاری از خودروهای برقی متداول بازار متمایز میکنند.

البته استفاده واقعی از حداکثر توان شارژ این خودرو در ایران به فراهم بودن ایستگاههای شارژ سازگار با معماری و توان موردنیاز آن وابسته است. از سوی دیگر، برد CLTC نیز عددی آزمایشگاهی است و در شرایط واقعی، بهخصوص در سرعتهای بالا یا آبوهوای سرد، میتواند کاهش پیدا کند. با این وجود، ترکیب باتری بزرگ، مصرف انرژی اعلامی مناسب و قابلیت شارژ سریع، مجموعهای جذاب برای یک سدان تمامبرقی به وجود آورده است.
در بازار ایران، P7 با توجه به نوع بدنه، قوای محرکه و سطح عملکرد، رقیب مستقیم زیادی ندارد. در میان سدانهای تمامبرقی پرفورمنس، شیائومی SU7 مکس با سامانه چهارچرخ محرک، توان بالاتر و برد حرکتی بیشتر یکی از معدود گزینههایی است که میتوان آن را در همین محدوده مقایسه کرد. البته شیائومی در مقایسه با ایکسپنگ سابقه کوتاهتری در صنعت خودروسازی دارد و این موضوع میتواند برای بخشی از خریداران در ارزیابی تجربه تولید، توسعه خودرو و خدمات پس از فروش اهمیت داشته باشد.
در نهایت، XPENG P7 فقط یک سدان برقی پرشتاب نیست؛ بلکه محصولی است که تلاش میکند فناوری، طراحی، راحتی و عملکرد را در یک مجموعه واحد ارائه دهد. اگر نسخه عرضهشده توسط ایکس موتورز با سطح تجهیزات مورد انتظار و پشتیبانی مناسب وارد بازار شود، میتواند یکی از متفاوتترین گزینههای تمامبرقی بازار ایران باشد؛ خودرویی که از یک سو بهواسطه توان نزدیک به ۶۰۰ اسب بخار، شتابی در محدوده خودروهای اسپرت دارد و از سوی دیگر، با کابین جادار، صندوق بزرگ، امکانات رفاهی کامل و برد حرکتی قابل توجه، برای استفاده روزمره و سفر نیز طراحی شده است.