سورن پلاس

سورن پلاس SOREN plus اولین فیس لیفت سورن و در اصل دومین فیس لیفت از خودروی محبوب ملی یعنی سمند است که اواخر سال 1398 توسط ایران خودرو به بازار ایران معرفی شد و سپس از سال 1400 تحویل خریداران گردید. این خودرو پس از نسخه‌های سورن ELX و سورن توربو سومین فرزند از خانواده سورن محسوب می‌شود.

پس از بازگشت مجدد تحریم‌ها علیه ایران شرکت‌های مطرح خودروسازی همکاری خود را با تولیدکننده‌های ایرانی قطع کردند و از این رو خودروسازان داخلی بیش از پیش به انجام فیس لیفت‌ها روی آوردند. خصوصا ایران خودرو که با اضافه کردن یک پسوند پلاس به برخی از خودروهایش اقدام به انجام برخی بروز رسانی‌های فنی و ظاهری آنها کرد. سورن نیز از این قاعده مستثنی نبوده و در نسخه پلاس دستخوش تغییراتی نسبتا قابل قبول شده است.

بررسی طراحی ظاهری

همانطور که اشاره کردیم سورن پلاس یک خودروی بروز شده از خودروی سورن است که از نظر ظاهری کمی تغییر کرده است. هنگامی که به نمای جلوی این خودرو نگاه می‌کنیم اولین موردی که به چشم می‌خورد گرافیک داخلی چراغ‌های جلو است. البته شکل کلی چراغ‌ها تغییری نکرده است.

چراغ‌های روز که در واقع همان چراغ‌های کوچک خودرو نیز هستند به قسمت پایین چراغ اضافه شده و زمینه چراغ‌های اصلی نیز به رنگ مشکی درآمده است. جلو پنجره خودرو نیز از حالت قبلی که همرنگ با بدنه بود تغییر پیدا کرده و به رنگ مشکی درآمده که ترکیبش با چراغ‌های جلو ظاهری اسپرت تر به این خودروی جدید ایران خودرو داده است. سپر و کاپوت خودرو نیز نسبت به نسخه‌های قبلی تغییری نکرده‌اند.

به نمای جانبی خودرو که می‌رسیم تنها تفاوتی که سورن پلاس با نسخه‌های قبلی دارد در دستگیره درب‌ و طراحی رینگ‌ها خلاصه شده است. دستگیره درب‌ها اکنون برخلاف نسخه‌های قبلی که شبیه به سمند بودند، مشابه با دنا شده و بروز شده‌اند.

همچنین در این خودرو شاهد طراحی جدید رینگ‌ها هستیم که خوشبختانه با ظاهر کلی خودرو هماهنگی قابل قبولی دارد. دیگر اجزا نیز کماکان مشابه با نسخه‌های قبلی هستند. اندازه شیشه درب‌ها مناسب است و از این نظر فضای دید و نور مناسبی را برای سرنشینان خودرو به ارمغان آورده است.

در نمای عقب سورن پلاس نیز شاهد اندکی تغییرات نسبت به نسخه‌های قبلی هستیم. طراح کلی چراغ‌های عقب تغییری نکرده است اما گرافیک داخلی آنها مانند چراغ‌های جلو بروز شده است. تفاوت دیگری که این خودرو نسبت به نسخه‌های قبلی دارد اضافه شدن یک باله کوچک به عقب آن است که جنبه تزیینی دارد.

همچنین یک نوشته فارسی سورن + نیز جای عبارت انگلیسی SOREN را گرفته است. دیگر قسمت های خودرو نیز تغییری نکرده‌ و از نسخه‌های قبلی به این نسخه رسیده‌اند.

مشخصات فنی سورن پلاس

به رسم همیشگی ایران‌خودرو که یک پلتفرم را با پیشرانه‌های مختلف عرضه می‌کند، سورن پلاس هم از این قاعده مستثنی نیست و تا حد زیادی مسیری شبیه پژو پارس را طی کرده است.

در ابتدای عرضه، این خودرو با پیشرانه آشنای خانواده سمند یعنی EF7 به بازار آمد؛ موتوری که در دو نسخه بنزینی و دوگانه‌سوز نیز در دسترس قرار داشت. در ادامه و پس از گذشت چند سال، ایران‌خودرو سراغ پیشرانه XU7P رفت؛ نسخه به‌روزشده همان موتور ۸ سوپاپ معروف پژو ۴۰۵ که البته همچنان حواشی و نقدهای خاص خود را به همراه داشت.

در نهایت، در سال ۱۴۰۵ ایران‌خودرو تصمیم گرفت پیشرانه TU5P را روی سورن پلاس نصب کند؛ ترکیبی که یادآور تجربه موفق اما کوتاه‌مدت عرضه سمند با موتور TU5 در اواخر دهه ۸۰ است. این موتور با ماهیت کم‌استهلاک‌تر و هماهنگی بهتر با گیربکس، می‌تواند انتخاب منطقی‌تری نسبت به گزینه‌های قبلی باشد.

در بخش تعلیق، سورن پلاس در محور جلو از سیستم مک‌فرسون و در محور عقب از سیستم فنر پیچشی بهره می‌برد. این ترکیب که در بسیاری از سدان‌های اقتصادی دیده می‌شود، سواری نسبتاً نرم و قابل قبولی را برای استفاده روزمره فراهم می‌کند، هرچند نباید انتظار عملکردی فراتر از کلاس قیمتی آن داشت.

بررسی کابین و فضای داخلی سورن پلاس

با ورود به کابین سورن پلاس، نسبت به نسخه‌های قدیمی‌تر با تغییراتی قابل قبول روبه‌رو می‌شویم. در بخش بالایی داشبورد میانی، به‌جای فضای درب‌دار گذشته، یک نمایشگر دیجیتال مشابه آنچه در پژو 206 و رانا دیده‌ایم قرار گرفته که اطلاعات مختلفی را در اختیار راننده می‌گذارد. درست در زیر این نمایشگر، دو دریچه بزرگ مستطیلی برای تهویه هوا تعبیه شده‌اند. بخش میانی داشبورد نیز به نمایشگر سیستم صوتی و پنل سیستم تهویه اختصاص دارد که خوشبختانه از نوع اتوماتیک است و کاربری راحت‌تری نسبت به قبل دارد.

در قسمت پایین داشبورد، فضاهای کاربردی مختلفی برای قرار دادن وسایل در نظر گرفته شده و در کنار آن‌ها، یک فندکی به‌همراه درگاه‌های USB و AUX دیده می‌شود. از نظر طراحی، استفاده از تریم طرح فیبر کربن در اطراف داشبورد و خروجی‌های تهویه، در کنار خطوط قرمز روی صندلی‌ها و کف‌پوش‌ها، تلاش کرده تا حال‌وهوایی اسپرت‌تر به کابین بدهد. فرمان نیز به‌طور کامل تغییر کرده و با طراحی چهارشاخه، شباهت زیادی به دنا پیدا کرده که در مجموع یکی از نکات مثبت فضای داخلی محسوب می‌شود.

از نظر فضا، سورن پلاس همچنان همان ویژگی مثبت همیشگی این خانواده را حفظ کرده و کابینی جادار در اختیار سرنشینان می‌گذارد. فضای سر و پای مناسب در هر دو ردیف و صندوق عقب جادار، آن را به گزینه‌ای قابل قبول برای استفاده خانوادگی تبدیل می‌کند.

با این حال، کابین سورن پلاس بی‌نقص نیست؛ کیفیت متریال در سطح متوسط قرار دارد و برخی ایرادات مونتاژی همچنان دیده می‌شود که ممکن است در استفاده روزمره، به‌ویژه برای راننده، آزاردهنده باشد.

در کنار این موارد، یکی از ایراداتی که پیش‌تر در خانواده دنا نیز دیده می‌شد، در سورن پلاس هم به چشم می‌آید؛ سر و صدای اضافی از بخش‌هایی مانند داشبورد، قاب ستون‌ها، رودری‌ها و کنسول مرکزی. این صداها در برخی نمونه‌ها حتی در کارکردهای پایین ظاهر می‌شوند و در طولانی‌مدت می‌توانند تجربه کابین را تحت تأثیر قرار دهند.

امکانات رفاهی و ایمنی سورن پلاس

سورن پلاس از نظر سطح امکانات، در بازه متوسط بازار قرار می‌گیرد و بسته به نوع پیشرانه و کد کلاس، اختلاف‌های جزئی در تجهیزات آن دیده می‌شود. با این حال در کامل‌ترین نسخه، این سدان ایران‌خودرو مجموعه‌ای قابل قبول از امکانات رفاهی را در اختیار خریدار قرار می‌دهد.

سورن پلاس در نسخه پایه به امکانتی نظیر ترمز جلو ديسكي، ترمز عقب كاسه اي، سيستم ترمز ضد قفل (ABS و EBD)، فرمان هیدرولیک، كليدهاي كنترلي روي فرمان (MFC)، رادیوپخش، چراغ مه شكن جلو و عقب ، قابليت تنظيم ارتفاع نور چراغ‌ جلو از داخل خودرو، چراغ جلو مجهز به چراغ روز، شيشه بالابر برقي درهاي جلو وعقب، صندلي با روكش پارچه اي، صندلي‏ راننده 6 حركته (2 حركت برقي، 4 حركت دستي) و صندلي سرنشين جلو 4حركته (2 حركت برقي، 2 حركت دستي)، پشت سري صندلي هاي جلو قابل تنظيم و بازکن در صندوق عقب از داخل اتاق و روي سوييچ مجهز است.

در نسخه های فول تر امکاناتی نظیر فرمان برقی، مالتی مدیا، آنتي ترپ و پاور ويندوز، زه ضربگير روي درها، پايش فشار باد لاستيك ها(TPMS)، ترمز عقب ديسكي، سيستم كنترل پايداري الكترونيكي (ESC)، سيستم كنترل كشش (TCS)، سيستم كمكي ترمز (HBA)، سيستم كمكي حركت در سربالايي (HSA) و کروز کنترل اضافه می شوند.

جمع‌بندی و جایگاه سورن پلاس در بازار

با حذف پژو پارس از خط تولید به‌دلیل پاس نکردن استانداردهای ۸۵گانه، ایران‌خودرو سورن پلاس را به‌عنوان جایگزین این سدان قدیمی و محبوب به بازار معرفی کرد؛ خودرویی که قرار بود بخشی از همان جایگاه را در بازار پر کند، اما در عمل نتوانست به آن سطح از محبوبیت برسد.

سورن پلاس را می‌توان نسخه‌ای به‌روزشده از یک پلتفرم قدیمی دانست که نسبت به گذشته، چه در طراحی ظاهری و چه در سطح امکانات، پیشرفت‌هایی را تجربه کرده است. اضافه شدن برخی تجهیزات رفاهی، بهبود طراحی کابین و عرضه با پیشرانه‌های جدیدتر، باعث شده این خودرو نسبت به نسل‌های قبلی خود گزینه کامل‌تری به نظر برسد.

با این حال، همچنان چالش‌های مهمی در این سدان اقتصادی دیده می‌شود؛ پلتفرمی با قدمت بیش از سه دهه، کیفیت مونتاژ نه‌چندان قابل اتکا، مشکلات برقی متعدد و ایرادات تکراری که در بسیاری از محصولات داخلی دیده می‌شود، باعث شده سورن پلاس نتواند به یک انتخاب بی‌حاشیه تبدیل شود.

با توجه به تنوع تیپ‌های سورن پلاس، این خودرو با اختلاف قیمتی قابل توجهی در بازار و کارخانه عرضه می‌شود؛ اختلافی که در برخی نسخه‌ها به حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون تومان هم می‌رسد (تیر 1405). همین موضوع باعث شده انتخاب بین تیپ‌های مختلف، بیشتر به بودجه و سطح انتظار خریدار برگردد.

اگر بخواهیم جایگاه این خودرو را در بازار ایران مشخص کنیم، سورن پلاس در بازه‌ای قرار می‌گیرد که رقبایی مانند سهند سایپا و تارا V1 پلاس حضور دارند؛ محصولاتی که هرکدام سعی کرده‌اند سهمی از بازار سدان‌های اقتصادی را در اختیار بگیرند.

در این میان، رانا پلاس نیز به‌عنوان یک گزینه هم‌قیمت مطرح می‌شود، اما در عمل بازار هدف متفاوتی دارد. ابعاد کوچکتر کابین و فضای محدودتر، باعث می‌شود رانا پلاس گزینه‌ای مناسب برای استفاده‌های شهری و روزمره باشد، در حالی که سورن پلاس با فضای جادارتر کابین و صندوق، انتخاب منطقی‌تری برای خانواده‌ها و سفرهای بین‌شهری به حساب می‌آید.

در نهایت در بازار امروز ایران، سورن پلاس بیشتر به‌عنوان یکی از ارزان‌ترین سدان‌های ایران‌خودرو شناخته می‌شود و انتخاب آن، بیش از هر چیز به محدودیت بودجه و شرایط بازار برمی‌گردد. در واقع این خودرو نه به‌خاطر برتری مطلق، بلکه به‌دلیل نبود گزینه‌های متنوع در این بازه قیمتی مورد توجه قرار می‌گیرد.