بهترین خودروهای چهار سیلندر تاریخ!

در این میان، خودروهای چهار سیلندر نیز دنیای ویژه خود را دارند و در طول تاریخ شاهد مدل‌های چهار سیلندر جذابی بوده‌ایم که با عملکرد و خصوصیات بصری، خود را در دل تمام ماشین‌بازان جای داده‌اند.

 

در ادامه این مقاله به معرفی 12 خودروی چهار سیلندر خواهیم پرداخت که توسط تیم تاپ‌گیر به عنوان بهترین‌های تاریخ انتخاب شده‌اند.

 

 

یازده نسل از هوندا سیویک موجب خلق 6 نسخه تایپ R شده‌اند. هر کدام از این نسخه‌ها موتور 2 لیتری چهار سیلندر VTEC را به‌کار گرفته که از نسل دوم تایپ R یعنی EP3، این موتور با کد K20 شناخته می‌شوند.

جدیدترین نسل تایپ R نیز به کمک موتور اثبات‌شده و توربوشارژ متصل به آن، خروجی 325 اسب‌بخاری را ارائه می‌دهد که تمام آن به محور جلو انتقال می‌یابد. به این ترتیب می‌توانیم آن را یکی از داغ‌ترین هاچ‌بک‌های حال حاضر جهان بدانیم.

 

 

موتور 4 سیلندر توربو 1.8 لیتری نسبتاً معمولی که در نسل سوم رنو مگان RS چنگی به دل نمی‌زد، در قلب پسرعموی آلپاین خود به حداکثر کمال رسیده است.

این موتور فارغ از مدل انتخابی، صدای دلچسبی تولید می‌کند. با این وجود نسخه Ultime با استفاده از قطعات داخلی برگرفته از خودروهای مسابقه‌ای GT4 بهترین گزینه خواهد بود. علاوه بر این، نسخه Ultime در حالت عادی 321 اسب بخار قدرت دارد که با سوخت ویژه تا 340 اسب بخار نیز ارتقا می‌یابد.

 

 

صدای یک موتور 4 سیلندر باکسر، یکی از شناخته‌شده‌ترین صداهای دنیای خودرو است. در سال‌های اخیر این صدا از تویوتا 86 و پورشه 718 شنیده شده، اما بدون شک نماد اصلی این صدا سوبارو ایمپرزا بوده و هست.

تمام سوباروهای WRX و STI یادآور این صدا هستند، اما در میان آنها پرودرایو P25 با توان 450 اسب بخار دیوانه‌ترین عضو خانواده محسوب می‌شود.

 

 

خیلی از ساخته‌های فورد می‌توانستند در این لیست جای بگیرند، اما یکی از آنها نه‌تنها از جنبه ظاهری، بلکه از دیدگاه فنی نیز جسورانه‌ترین نماینده فورد لقب می‌گیرد. سییرا RS500 مستقیماً از دنیای موتوراسپرت و قوانین آن آمده بود و حتی در سال 1987 میلادی برنده رقابت 24 ساعته نوربرگ‌رینگ شد.

موتور 2 لیتری کازورث در نسخه خیابانی قادر به تولید 224 اسب بخار بود که رقم چشمگیری محسوب می‌شود. اما در برخی از نسخه‌های مسابقه‌ای، سییرا بیش از دو برابر این رقم را در اختیار داشت.

 

 

یکی دیگر از خودروهای دنیای جاه‌طلبانه فورد سییرا، سدان 190E 2.3-16 است که با بهره‌گیری از دانش کازورث، در نسخه خیابانی 182 اسب بخار و در مدل پیست حدود 300 اسب بخار قدرت داشت. این مدل زمانی که برای یک رقابت با حضور ستارگان بزرگ در نوربرگ‌رینگ مسابقه داد، تبدیل به یک نمادی فنا‌ناپذیر شد.

حجم موتور در نسخه‌های بعدی EVO و EVO II به 2.5 لیتر افزایش یافت که ارتقای بدنه و توان خروجی را به همراه آورد. به طوری که بدنه عریض و توان 232 اسب‌بخاری در نسخه خیابانی را شکل داد.

 

مرسدس بنز 190E تمام عمر خود را برای یک قهرمانی صرف کرد، در حالی که نسخه EVO II به سرعت قهرمانی رقابت‌های DTM را در سال 1992 میلادی به دست آورد. حالا نیز یک نسخه بازسازی‌شده گران‌قیمت از این مرسدس افسانه‌ای وجود دارد که به آن دوران طلایی اشاره می‌کند.

 

6. ب ام و E30 M3

 

این خودرو که دو مرتبه عنوان قهرمانی DTM را در کارنامه خود دارد، در کنار 190E یکدیگر را به سوی عظمت سوق دادند. رقابتی که علاوه بر پیست، حالا در نمایشگاه‌ها و کلکسیون ثروتمندان ادامه دارد.

برخی E30 را بهترین ساخته بخش M Performance ب ام و می‌دانند. خودرویی که موتور پرسروصدای S14 را در خود جای داده و در نسخه خیابانی Sport Evolution از حجم 2.5 لیتر آن 235 اسب بخار قدرت می‌گیرد. گیربکس دستی این M3 نیز یک رانندگی خالص و درگیرانه را به ارمغان آورده است.

 

7. فولکس واگن گلف GTI

 

خانواده موتورهای EA888 فولکس واگن نزدیک به دو دهه است که مشغول خدمت‌رسانی هستند. مشهورترین و شاید بدنام‌ترین کاربرد این پیشرانه همان موتور چهار سیلندر 2 لیتری توربو است که گلف R را قدرت می‌دهد.

اوج توان این موتور در کوپرا لئون VZ3 و گلف R فعلی دیده می‌شود که 328 اسب بخار خروجی دارد. اما سطح نهایی موتور EA888 نسخه وحشی GTI Clubsport خواهد بود که یک خودرو بی‌نقص و زیبا را شکل داده است.

 

8. رنو مگان R26-R

 

در دنیای هاچ‌بک‌های فلفلی قطعا به نام رنو مگان R26 برخورد می‌کنیم. نسخه R آن یک خودروی فوق‌العاده بود، اما در زمان عرضه با بازاری روبه‌رو شد که مشتریان قدر آن را نمی‌دانستند و اصلا نمی‌توانستند درک کنند که چرا باید هزینه بیشتری را برای یک هاچ‌بک 3 درب با پنجره‌های پلاستیکی و رول‌کیج قرمز رنگ بپردازند.

با استفاده از نسخه توربوشارژ موتور F4R، همان پیشرانه‌ای که در تعدادی از رنو کلیوهای افسانه‌ای هم استفاده شده بود، مگان قدرت 227 اسب بخار را ارائه می‌داد. با این توان و وزن 1.2 تن، مگان در نوربرگ‌رینگ زمان 8 دقیقه و 17 ثانیه را ثبت کرد که از سوپراسپرت گران‌قیمتی مانند استون مارتین ونکوئیش سریع‌تر بود.

 

9. مرسدس بنز AMG A45s

 

استخراج 415 اسب بخار از یک موتور چهار سیلندر 1991 سی‌سی، به این معنی بوده که هر لیتر این پیشرانه 208 اسب بخار قدرت ارائه می‌دهد. بزرگی این رقم آنجایی مشخص می‌شود که بدانیم هایپرکاری مانند گوردون موری T.50 ادعای 165 اسب بخار خروجی را در هر لیتر دارد. بنابراین، تیم AMG مرسدس بنز شاهکاری بی‌نظیر را با این هاچ‌بک داغ عرضه کرده است.

بخش اعظم توجهات A45s به حالت دریفت و یا کیت آیرودینامیک آن معطوف شده است. با این حال، موتور M139 قدرتمند جای گرفته در زیر کاپوت قهرمانی اصلی این مرسدس بنز کوچک است.

 

10. کیمرا Evo37

 

کیمرا Evo37 به عنوان خودروی پرفورمنس سال تاپ‌گیر، یک شگفتی زنده است که روح دو اسطوره را در کالبد خود زنده کرده است. از نظر ظاهری، کیمرا از لانچیا 037 الهام گرفته که موتور سوپرشارژ 1.2 لیتری 321 اسب‌بخاری را در اختیار داشت. اما Evo37 آن واحد را با دلتا S4 جایگزین کرده که از حجم 1.8 لیتر خود 500 اسب بخار را در اختیار راننده می‌گذارد.

به این ترتیب شاهد یک خودروی زیبا و در عین حال توانمند هستیم که روح رانندگی را به اوج می‌رساند.

 

11. لوتوس الیزه S1

 

بی‌شک رانندگی با لوتوس الیزه یک تجربه زیبا در فهرست آرزو ماشین‌بازان است. خودرویی که هر عاشق واقعی دنیای ماشین را به خود مجذوب کرده و گوشه‌ای از قلب آنان را به خود اختصاص داده است.

مدل‌های اولیه S1 از موتور 1.8 لیتر سری K روور استفاده می‌کردند که تنها 118 اسب بخار خروجی داشت. اما وزن فوق‌العاده پایین و شاسی خارق‌العاده این لوتوس در ترکیب با پیشرانه آن، الیزه را به یک ستاره واقعی تبدیل کرده است.

 

لازم به ذکر است که توان خروجی این مدل در نسخه پیست‌محور Sport 190 و نسخه 340R به 187 اسب بخار می‌رسید.

 

12. هوندا اینتگرا تایپ R

 

برای پایان دادن به این لیست جذاب بار دیگر از هوندا یاد می‌کنیم. شاید سیویک جدید یک نماد مدرن و خودرویی جذاب باشد، اما خالص‌ترین و هیجان‌انگیزترین تایپ R در میان تمامی آنها، اینتگرا تایپ R دهه 90 میلادی است.

این هوندا با 187 اسب بخار از یک موتور تنفس طبیعی، تنها اندکی بیش از نصف قدرت تایپ R فعلی را ارائه می‌کرد. در عوض، هوندا دور موتور 8700 دور بر دقیقه و تجربه رانندگی دیفرانسیل جلو را ارائه می‌داد که برای این کمبود اسب‌بخاری بسیار کافی بود.