ورود
تیگارد موتور فرآیند تحویل خودروهای ثبتنامی تیرماه را که موعد تحویل آنها نیمه اول و دوم مهرماه تعیین شده بود، آغاز کرده است.

براساس اعلام این شرکت، فراخوان مشتریان و هماهنگی برای مراجعه به نمایندگیها در حال انجام است و تحویل خودروها مطابق نوبت و زمانبندی اعلامشده پیش میرود.
تحویل بهموقع خودرو در شرایطی که تأخیر در اجرای تعهدات یکی از چالشهای بازار خودرو است، میتواند در ارزیابی عملکرد خودروسازان و واردکنندگان اهمیت داشته باشد. با این حال، استمرار این روند در دورههای بعدی و اجرای کامل تعهدات، معیار مهمتری برای سنجش عملکرد تیگارد خواهد بود.
تیگارد در سالهای اخیر سبد محصولات خود را از کراساوورهای شهری به خودروهای آفرودی و طبیعتگردی گسترش داده است. این تغییر مسیر با معرفی سه محصول T1، T2 و G700 دنبال میشود که از نظر ابعاد، قوای محرکه و نوع کاربری در گروههای متفاوتی قرار میگیرند.

تیسان T1 یک کراساوور پلاگینهیبرید است که بیشتر بر استفاده شهری و ترکیب قوای محرکه برقی و بنزینی تمرکز دارد. تیسان T2 در رده شاسیبلندهای آفرودی قرار میگیرد و تیسان G700 نیز بهعنوان محصول بزرگتر و قدرتمندتر این مجموعه، بازار خودروهای آفرودی سنگین را هدف گرفته است.
ورود این محصولات به بازار ایران میتواند جایگاه تیگارد را از یک عرضهکننده محدود به چند مدل، به شرکتی با سبد متنوعتری از خودروهای شهری و آفرودی تغییر دهد.
در بازار خودرو ایران، اعلام شرایط فروش تنها بخشی از فرآیند عرضه است و نحوه اجرای تعهدات پس از ثبتنام اهمیت بیشتری برای مشتریان دارد. از این منظر، آغاز تحویل خودروهای ثبتنامی تیرماه در موعد تعیینشده، یکی از نقاط قابل توجه در عملکرد اخیر تیگارد محسوب میشود.

البته ارزیابی دقیقتر عملکرد شرکت به میزان پایبندی به زمانبندی در تمام تعهدات و همچنین نحوه پاسخگویی به مشتریان در فرآیند تحویل وابسته است. بنابراین، ادامه روند تحویل بدون تأخیر میتواند تأثیر بیشتری بر اعتماد مشتریان داشته باشد تا صرفاً آغاز یک مرحله از تحویلها.
تیگارد در کنار توسعه سبد محصولات، روی گسترش زیرساختهای فروش و خدمات پس از فروش نیز تمرکز کرده است. این شرکت اعلام کرده بیش از ۴۰ نمایندگی فروش و خدمات پس از فروش در مراکز استانها و شهرهای بزرگ کشور دارد؛ موضوعی که با افزایش تعداد و تنوع محصولات، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
از سوی دیگر، خرید کارخانه جدید را میتوان بخشی از برنامه تیگارد برای افزایش ظرفیت تولید و کاهش وابستگی به مدل فعلی واردات یا مونتاژ دانست. البته اثرگذاری این سرمایهگذاری به زمان آغاز تولید، ظرفیت واقعی کارخانه، مدلهای قابل تولید و میزان داخلیسازی وابسته خواهد بود. در نتیجه، توسعه زیرساخت در کنار گسترش سبد محصول زمانی میتواند به یک مزیت عملی تبدیل شود که در نهایت به افزایش ظرفیت عرضه و ثبات بیشتر در خدمات و تحویل خودرو منجر شود.