تصمیم بزرگ لندروور؛ کاهش قدرت دیفندر به احترام طبیعت

مقررات آلایندگی هر روز سخت‌تر می‌شوند و خودروسازان را از ساخت موتورهای احتراقی حجیم به سوی الکتریکی‌سازی هرچه‌بیشتر سوق می‌دهد. حالا لندروور در برابر این مقررات سختگیرانه مجبور شده موتور دیفندر اوکتا را محدود کند و در اروپا و چند بازار دیگر، قدرت این موتور ساخت ب‌ام‌و را پایین آورد.

این محدودیت به حدی بوده که حالا توان این موتور V8 تویین توربو 4.4 لیتری با کاهش 93 اسبی به 533 اسب بخار رسیده است. طبیعتاً عملکرد فنی نیز افت کرده و شتاب صفرتاصد این شاسی بلند را به 4.4 ثانیه رسانده که 0.4 ثانیه کندتر از قبل است. با این حال همچنان یک نکته مثبت وجود دارد و آن هم این که گشتاور اوکتا بدون تغییر روی 750 نیوتن‌متر باقی مانده است.

بنابراین برای دستیابی به استاندارد آلایندگی یورو 6e-bis تنها کاهش اسب بخارهای این موتور 8 سیلندر کافی بوده است. همچنین با وجود کاهش قدرت، مهندسان با بازطراحی سیستم اگزوز صدای عمیق‌تری را به ارمغان آورده‌اند.

این افت توان و محدود کردن پیشرانه تعجب‌آور نیست. چراکه اوایل امسال خود ب‌ام‌و هم مجبور شد موتور M5 نسخه اروپا را ضعیف‌تر کند تا با استانداردهای آلایندگی سازگار شود. با این حال، این موتور 8 سیلندر در محصولات ب‌ام‌و تنها 41 اسب بخار افت توان داشته که با افت 93 اسب بخاری دیفندر اوکتا، اختلاف زیادی دارد.

در توضیح این موضوع، ب‌ام‌و توانسته افت توان را با تقویت موتور الکتریکی جبران کند و خروجی را بدون تغییر نگه دارد. اما دیفندر اوکتا تنها یک موتور V8 حجیم دارد و خبری از سیستم پلاگین هیبرید نیست تا آن را یاری کند. در نتیجه شاهد این اختلاف قابل توجه در دو خودرو با موتور یکسان هستیم.

شایان ذکر است که موتور V8 کد S68 ب‌ام‌و، به دو مدل دیگر لندروور، یعنی رنج‌روور و رنج‌روور اسپرت نیز نیرو می‌‎دهد. این موتور از قبل برای رعایت استاندارد یورو 7 مهندسی شده و به همین خاطر، آینده‌ای طولانی در پیش دارد تا در نسل دوم X7 و سری 7 فیس لیفت و همچنین نسخه M Performance نسل جدید X5 به کار گرفته شود.

اگرچه ممکن است شرایط موتورهای V8 روز به روز سخت تر شود، اما این موتورها به مبارزه برای بقا ادامه می‌دهند. علاوه بر ب‌ام‌و، برندهای لوکس دیگری مانند پورشه و مرسدس‌بنز هم می‎‌خواهند موتورهای حجیم را تا دهه آینده حفظ کنند. حتی موتورهای V12 موجود در مدل‌های رولزرویس و میباخ هم قصد بازنشستگی ندارند.

اما در نهایت پایان موتورهای احتراقی اجتناب‌ناپذیر است. به خصوص در اروپا که قوانین جدید، لازم می‌داند که سطح کربن دی‌اکسید انتشاری در سال 2035، 90 درصد کمتر از سال 2021 باشد. بنابراین، تنها راه باقی‌مانده فروش هرچه‌بیشتر الکتریکی‌هاست تا آلایندگی خط تولید خودروسازان را مقداری متعادل کند.